เนื้อความคำพิพากษา
ได้ความว่าในวันเกิดเหตุเวลาประมาณ ๑๗ นาฬิกาเศษ พ.เจ้าทุกข์กับเด็กหญิง ร.อายุ ๑๓ ปีอยู่บ้านจำเลยเมาสุราขึ้นไปบนเรือนตามหาสามี พ. พ.ว่าไม่อยู่ จำเลยคงนั่งพูดต่อไป ขณะที่ พ.กำลังไปจัดแจงจัดหาหมากพลูมาเลี้ยงจำเลย ๆ ตามไปใช้มือกอดคออีกมือหนึ่งจับข้อมือ พ.ร้องขึ้นจำเลยจึงลงเรือนไป พ. กับสามีไปร้องทุกข์ต่อกรมการอำเภอ แต่แล้วก็ถอนคำร้องทุกข์เสีย อัยยการโจทก์จึงฟ้องคดีนี้ขึ้น ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าสถานที่เกิดเหตุเป็นบนเรือนไม่มีคนพลุกพล่านเด็กหญิง ร.ก็อยู่คนละห้องกับที่เกิดเหตุแลอธิบายคำว่า "ธาระคำนัล" ว่าต้องถือเอาความหมายความเข้าใจของประชาชนเป็นหลัก เมื่อวินิจฉัยว่าสถานที่เกิดเหตุมิใช่ต่อหน้าธาระคำนัลแล้วจึงเป็นคดีส่วนตัวเมื่อ พ.กับสามีไม่ติดใจเอาความอัยยการก็ไมมีอำนาจนำคดีมาว่ากล่าว จึงให้ยกฟ้องโจทก์
