คำฟ้องและคำให้การ
คดีสืบเนื่องมาจากศาลล้มละลายกลางมีคำสั่งรับคำร้องขอฟื้นฟูกิจการของลูกหนี้ และมีคำสั่งให้ฟื้นฟูกิจการของลูกหนี้และตั้งบริษัทแอ็ดวานซ์ แพลนเนอร์ จำกัด เป็นผู้ทำแผน
ผู้ร้องยื่นคำร้องขอให้ศาลล้มละลายกลางมีคำสั่งอนุญาตให้ผู้ร้องฟ้องลูกหนี้เพื่อให้รับผิดจ่ายเงินต่อศาลแรงงานกลาง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลล้มละลายกลางมีคำสั่งว่า หนี้ของผู้ร้องมูลแห่งหนี้เกิดขึ้นภายหลังศาลมีคำสั่งให้ฟื้นฟูกิจการ เป็นหนี้ที่ไม่อาจขอรับชำระหนี้ได้ จึงไม่อนุญาตให้ฟ้องคดี ยกคำร้อง ค่าคำร้องให้เป็นพับ
ผู้ร้องอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา โดยศาลฎีกาอนุญาตให้อุทธรณ์ ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา
ศาลล้มละลายกลางมีคำสั่งไม่เห็นชอบด้วยแผนและมีคำสั่งให้ยกเลิกคำสั่งฟื้นฟูกิจการลูกหนี้ ตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ.2483 มาตรา 90/58 วรรคสาม ประกอบมาตรา 90/48 วรรคสี่
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาแผนกคดีล้มละลายวินิจฉัยว่า แม้มูลหนี้แห่งหนี้ของผู้ร้องเกิดขึ้นภายหลังจากศาลมีคำสั่งตั้งผู้ทำแผนจนถึงก่อนศาลมีคำสั่งเห็นชอบด้วยแผน และมิได้กำหนดไว้ในแผนตามที่ผู้ร้องอุทธรณ์ ซึ่งเป็นหนี้ที่ไม่อาจขอรับชำระได้ และไม่มีความจำเป็นต่อการฟื้นฟูกิจการก็ตาม แต่เมื่อปรากฏต่อมาว่าศาลล้มละลายกลางมีคำสั่งไม่เห็นชอบด้วยแผนและมีคำสั่งให้ยกเลิกคำสั่งให้ฟื้นฟูกิจการของลูกหนี้ ย่อมมีผลให้การถูกจำกัดสิทธิในการที่ผู้ร้องจะฟ้องลูกหนี้เป็นคดีแพ่งเกี่ยวกับทรัพย์สินของลูกหนี้ ตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ.2483 มาตรา 90/12 (4) นั้นสิ้นไป ตามมาตรา 90/12 วรรคแรกตอนต้น ผู้ร้องจึงมีสิทธิฟ้องลูกหนี้เป็นคดีแพ่งต่อศาลที่มีเขตอำนาจได้โดยไม่ต้องขออนุญาตจากศาลล้มละลายกลาง กรณีไม่เป็นประโยชน์ที่จะพิจารณาอุทธรณ์ของผู้ร้องอีกต่อไป ให้จำหน่ายคดีออกเสียจากสารบบความของศาลฎีกา ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นนี้ให้เป็นพับ
