เนื้อความคำพิพากษา
ข้อเท็จจริงได้ความว่า ต.ค.จำเลยตัดยอดแลใบลานซึ่งเปนประเภทไม้ที่รัฐบาลหวงห้ามโดยมิได้รับอนุญาต ง.จำเลยรับซื้อไว้โดยรู้สึกแล้วว่า ต.ค.ไม่มีอำนาจจะตัดได้ ศาลเดิมตัดสินว่า ต.ค.มีผิดตามพ.ร.บ.รักษาป่ามาตรา ๖-๘ แลกฎบังคับวิธีจัดการรักษาป่าข้อ ๑๖ พ.ศ.๒๔๕๖ กับประกาศเพิ่มเติมไม้หวงห้ามลงวันที่ ๒๒ ธันวาคม พ.ศ.๒๔๖๗ ให้ปรับคนละ ๓๐ บาทลดฐานรับสารภาพเสียกึ่งหนึ่งตามกฎหมายมาตรา ๕๙ คงปรับคนละ ๑๕ บาท ส่วน ง.จำเลยไม่มีผิดให้ปล่อยตัวไป ศาลอุทธรณ์พิจารณาคดีฉะเพาะตัว ง.ตัวเดียวซึ่งโจทก์อุทธรณ์ขึ้นมา แล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืนตามศาลเดิม โจทก์ฎีกาเปนปัญหาข้อกฎหมายว่า ง.ควรมีผิดฐานรับของโจรตามกฎหมายอาญามาตรา ๓๒๑ ศาลฎีกาเห็นว่าคดีประเภทนี้ศาลฎีกาได้วินิจฉัยไว้เปนบันทัดฐานแล้วตามฎีกาที่ ๘๕๗/๒๔๗๑ ว่าผู้รับซื้อไม่มีความผิด จึงตัดสินยืนตามอุทธรณ์
