Loading...
กฎหมาย กฎหมาย
Secondary Logo Secondary Logo
กฎหมาย กฎหมาย
กฎหมาย กฎหมาย
หน้าแรก
Secondary Logo Secondary Logo
ลืมรหัสผ่าน?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1161/2473

พ.ศ. 2473 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

หาว่าลอบใช้เครื่องจักร์โดยไม่มีสิทธิเปนหมิ่นประมาท หาว่าเปนเจ๊กกุลีไม่เปนหมิ่นประมาทการใส่ความผู้อื่นตาม ม.282 หรือหมิ่นประมาทซึ่งหน้าตลอดจนการโฆษณาหมิ่นประมาทตาม ม.339 ข้อ 2-3 ผู้นั้นต้องมีผิดในทางอาชญาหาใช่แต่ผิดในทางแพ่งไม่ ประมวลแพ่ง ม.423

บทกฎหมายที่ศาลวินิจฉัยในคดีนี้

อาชญา มาตรา 282 อาชญา มาตรา 339 ป.พ.พ. มาตรา 423

คำฟ้องและคำให้การ

ปัญหามีว่าข้อความที่จำเลยส่งไปลงในหนังสือพิมพ์ว่าโจทก์ว่า " โจทก์ได้ลอบใช้เครื่องจักร์บีบน้ำมันโดยไม่มีสิทธิที่จะใช้" อย่างหนึ่ง และว่า " จะไม่ขอโต้ตอบกับโจทก์ เพราะจำเลยไม่เคยเปนเจ๊กกุลีมาแต่ก่อน จึงไม่อยากจะนำพิมเสนไปแลกกับเกลือ " อีกอย่างหนึ่งดังนี้ จะเปนการหมิ่นประมาทโจทก์ตามกฎหมายหรือไม่ ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินว่า เปนการหมิ่นประมาทโจทก์ตาม ม. ๒๘๒ ให้ปรับจำเลย ๓๐๐ บาท

ศาลฎีกาวินิจฉัย

จำเลยฎีกาเปนปัญหากฎหมายว่า การที่จะวินิจฉัยว่าข้อความใดเปนหมิ่นประมาทหรือไม่นั้น ต้องอาศัยความเห็นของคนธรรมดาและหากจะวินิจฉัยว่าเปนหมิ่นประมาทแล้ว จำเลยควรมีผิดในทางแพ่งเท่านั้น ศาลฎีกาตัดสินว่า ข้อความอันแรกนั้นเปนการหมิ่นประมาทโจทก์ตาม ม.๒๘๒ เพราะเปนการแสดงเจตนาร้ายของจำเลยแกล้งใส่ความโจทก์ว่าเปนคนไร้ความสุจริต อันทำให้โจทก์เสียหายในอาชีพและเกียรติคุณความดี ส่วนข้อความอันหลังไม่เปนหมิ่นประมาท เพราะไม่ทำให้โจทก์เสียหายอย่างใด ข้อที่จำเลยเถียงว่าแม้จำเลยจะมีผิดก็เปนแต่ในทางแพ่งนั้น ฟังไม่ได้ เพราะตามกฎหมายเมื่อผู้ใดใส่ความผู้อื่นตามบัญญัติแห่ง ม.๒๘๒ หรือหมิ่นประมาทซึ่งหน้าตลอดจนการโฆษณาหมิ่นประมาทตาม ม.๓๓๙ ข้อ๒-๓ ผู้นั้นต้องมีผิดในทางอาชญาหาใช่ผิดแต่ในทางแพ่งไม่ จึงตัดสินลงโทษจำเลยยืนตามศาลล่าง

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา
นล · ศรี · หริศ
ศาลล่าง
ศาลชั้นต้น - หม่อมเจ้าวัฒยากร
ศาลอุทธรณ์ - พระยา+พลี ฯ
แหล่งที่มา
กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก
สืบค้นที่ศาลฎีกา
มีเรื่องคล้ายคดีนี้?
เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

คำพิพากษาที่วินิจฉัยบทกฎหมายเดียวกัน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6681/2562

แม้ ป.พ.พ. มาตรา 423 ไม่ได้บัญญัติว่าเป็นการกล่าวหรือไขข่าวต่อบุคคลที่สาม แต่การกล่าวหรือไขข่าวที่แพร่หลายได้ก็ต้องมีบุคคลที่สามอยู่ การพูดคนเดียวไม่มีคนได้ยินย่อมไม่เป็นการกล่าวให้แพร่หลาย ดังนั้นถ้า…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4893/2558

การที่ชายหญิงมีเพศสัมพันธ์กันโดยความยินยอมพร้อมใจในสถานที่อันมิดชิดและเหมาะสมเป็นวิถีชีวิตตามปกติของสังคมมนุษย์ และถือเป็นสิทธิในความเป็นส่วนตัว ซึ่งได้รับการรับรองและคุ้มครองโดยรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจ…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 21420/2556

ข้อเท็จจริงที่จะทำให้การกล่าวหรือไขข่าวแพร่หลายเป็นการทำละเมิดตาม ป.พ.พ. มาตรา 423 วรรคหนึ่ง ซึ่งจะต้องใช้ค่าสินไหมทดแทนก็คือการกล่าวหรือไขข่าวแพร่หลายนั้นฝ่าฝืนต่อความจริง หากการกล่าวหรือไขข่าวแพร่หล…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 10448/2553

ข้อความทั้งหมดตามบทความสรุปว่า โจทก์ในฐานะรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ มีหน้าที่กำกับดูแลกรมศาสนา ทำงานไม่เป็น ไม่สามารถแก้ไขปัญหาวัดพระธรรมกาย ท่าดีทีเหลว โอบอุ้มพระธัมมชโยเนื่องจากรับเงินสินบ…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1712/2551

โจทก์บรรยายฟ้องโดยแจ้งชัดแล้วว่า จำเลยทั้งสามลงพิมพ์ข้อความเป็นข่าวในหนังสือพิมพ์ของจำเลยที่ 1 อันฝ่าฝืนต่อความเป็นจริงและมิใช่เป็นการติชมด้วยความเป็นธรรมเป็นละเมิดต่อโจทก์ ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย…

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา

ติดต่อเรา
เลือกช่องทางที่ต้องการ

ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้