พ.ศ. 2467 ศาลฎีกา
จำเลยฉุดคร่าหญิงเพื่ออนาจาร แลใช้ปืนซึ่งไม่ได้รับอนุญาตยิงพวกของหญิงเพื่อไม่ให้ติดตามหญิง แต่โดนพวกจำเลยเองตาย ฎีกาตัดสินว่า จำเลยต้องมีผิดตามมาตรา ๒๕๐ ข้อ ๕ แล ๔๔ แลมีผิด ๓ กะทง คือตามมาตรา ๒๕๐ ข้อ ๕ กะทง ๑ ฉุดคร่าหญิงตามมาตรา ๒๗๖ กะทง ๑ แลมีอาวุธปืนไม่ได้รับอนุญาตกะทง ๑ แต่ให้ลงกะทงหนัก คือตามมาตรา ๒๕๐ ข้อ ๕ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
จำเลยฉุดคร่าหญิงเพื่ออนาจาร แลใช้ปืนซึ่งไม่ได้รับอนุญาตยิงพวกของหญิงเพื่อไม่ให้ติดตามหญิง แต่โดนพวกจำเลยเองตาย ฎีกาตัดสินว่า จำเลยต้องมีผิดตามมาตรา ๒๕๐ ข้อ ๕ แล ๔๔ แลมีผิด ๓ กะทง คือตามมาตรา ๒๕๐ ข้อ ๕ กะทง ๑ ฉุดคร่าหญิงตามมาตรา ๒๗๖ กะทง ๑ แลมีอาวุธปืนไม่ได้รับอนุญาตกะทง ๑ แต่ให้ลงกะทงหนัก คือตามมาตรา ๒๕๐ ข้อ ๕
จำเลยยิงเจ้าทรัพย์โดยเจตนาประสงค์จะเอาทรัพย์ ครั้นเจ้าทรัพย์หนีไปแล้วจำเลยค้นเก็บเอาทรัพย์ในเรือของเจ้าทรัพย์ไป ฎีกาตัดสินว่าจำเลยมีผิด ๒ ฐานคือ (๑) ฐานพยายามฆ่าคนเพื่อสดวกแก่การกระทำผิดตามมาตรา ๒๕๐ ข…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1213/2496โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยปล้นทรัพย์ และว่าในการปล้นจำเลยได้ใช้สาตราวุธตีและแทงผู้เสียหายคนหนึ่งโดยเจตนาจะฆ่าให้ตาย จนผู้เสียหายคนนั้นตาย และตีและแทงทำร้ายผู้เสียหายอีกคนหนึ่งถึงบาดเจ็บ ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลั…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 192/2483ในคดีฟ้องหย่าและขอแบ่งทรัพย์หรือขอเป็นผู้จัดการทรัพย์นั้นเมื่อโจทก์ตายในระหว่าง ฎีกาคดีก็เป็นระงับไป ศาลฎีกาต้องสั่งจำหน่ายคดี
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 161/2483ในคดีฟ้องเรียกทรัพย์มฤดก ทายาทอื่นจะร้องสอดขอส่วนแบ่งมฤดกซึ่งในคดีนั้นจำเลยเป็นมารดาของผู้ร้องดังนี้ไม่เป็นการต้องห้ามตาม ปพพม 1534 คือไม่เป็นอุหลุม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 143/2483ผู้รับมฤดกตกลงแบ่งที่นามฤดกและได้เข้าปกครองเป็นส่วนสัดแล้ว ย่อมสมบุรณ์โดยไม่ต้องมีหนังสือสัญญาและคดีชะนิดนี้ไม่อย ู่ในอายุความมฤดก 1 ปี
ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา
ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้
