คำฟ้องและคำให้การ
ความว่า จำเลยซื้อข้าวเปลือกจากโรงสีธัญญลักษณ์ที่ถูกไฟไหม้โดยขาดทอดตลาดมีปริมาณ 10 เกวียนหลวง จำเลยขนย้ายจากตำบลช่องนนทรีจังหวัดพระนครอันเป็นเขตห้ามขนย้ายข้าว เข้าไปยังตำบลปากน้ำ จังหวัดสมุทรปราการ โดยไม่ได้รับอนุญาต แต่ปรากฏว่าข้าวของกลางเสื่อมคุณภาพ คนกินไม่ได้ นอกจากใช้เลี้ยงสัตว์โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติสำรวจและห้ามกักกันข้าวจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำว่าข้าวเปลือกใน พระราชบัญญัติสำรวจและห้ามกักกันข้าว มุ่งหมายถึงข้าวเปลือกที่จะนำไปสีเป็นข้าวสารให้มนุษย์ใช้เป็นอาหารบริโภคได้ แต่ของกลางในคดีนี้ได้แปรสภาพไปจนใช้เป็นอาหารของมนุษย์ไม่ได้แล้ว ก็ไม่อยู่ในความหมายของกฎหมายที่จะควบคุมพิพากษายืน
