คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ทำให้หูโทรศัพท์สาธารณะขององค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทยได้รับความเสียหาย โดยจำเลยยกหูโทรศัพท์ขึ้นฟาดกับตัวเครื่องโทรศัพท์หลายครั้งเป็นเหตุให้หูโทรศัพท์แตกเสียหายใช้การไม่ได้ โทรศัพท์สาธารณะที่จำเลยทำให้เสียหายองค์การโทรศัพท์ ฯ ติดตั้งขึ้นเพื่อให้ประชาชนทั่วไปใช้และมีไว้เพื่อสาธารณประโยชน์ จำเลยได้ชำระราคาค่าเสียหายแล้ว ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๖๐
จำเลยให้การรับสารภาพ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๖๐ จำคุก ๕ ปี จำเลยให้การรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก ๒ ปี ๖ เดือน
จำเลยอุทธรณ์ขอให้ลงโทษสถานเบาหรือรอการลงโทษ
ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า หูโทรศัพท์ที่จำเลยทำให้เสียหายไม่ใช่ทรัพย์ที่มีไว้เพื่อสาธารณประโยชน์ ตามมาตรา ๓๖๐ แห่งประมวลกฎหมายอาญา จำเลยมีความผิดตามมาตรา ๓๕๘ ปรับเป็นเงิน ๔๐๐ บาท จำเลยให้การรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่งคงปรับเป็นเงิน ๒๐๐ บาท
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โทรศัพท์ที่พิพาทกันในคดีนี้ องค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทยเรียกว่าโทรศัพท์สาธารณะ เสียค่าบริการใช้อย่างเดียวโดยไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายอย่างอื่น ทั้งประชาชนทุกคนมีสิทธิที่จะใช้ได้ทุกเวลาตามที่ต้องการ ซึ่งเป็นผลดีแก่ประชาชนทั่วไป โทรศัพท์สาธารณะจึงเป็นทรัพย์ที่มีไว้เพื่อสาธารณประโยชน์ เมื่อจำเลยทำให้หูโทรศัพท์สาธารณะแตกเสียหายใช้การไม่ได้จึงต้องมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๖๐ เกี่ยวกับดุลพินิจในการลงโทษ เห็นว่าการกระทำของจำเลยก่อให้เกิดความเดือดร้อนแก่สาธารณชนจึงไม่สมควรจะรอการลงโทษให้ แต่โทษที่ศาลชั้นต้นกำหนดก็สูงเกินไป สมควรกำหนดให้น้อยลง
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๖๐ จำคุก ๒ ปี จำเลยให้การรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่งคงจำคุก ๑ ปี
