เนื้อความคำพิพากษา
คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ศาลแสดงว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์จำเลยต่อสู้กรรมสิทธิ์ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าที่พิพาทเป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้โจทก์ฟ้องตั้งราคาทรัพย์สินที่พิพาทเพียง 1,000 บาทจำเลยมิได้โต้แย้งคัดค้านในเรื่องราคาทรัพย์ที่พิพาทประการใด ฉะนั้นในชั้นอุทธรณ์ฎีกาศาลก็ต้องถือว่าคดีมีทุนทรัพย์เท่าเดิมตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 150 การที่จำเลยขอตีราคาทรัพย์สินที่พิพาทในชั้นอุทธรณ์เพิ่มขึ้นเป็น 2,100 บาทนั้น จำเลยมิได้ยกเหตุผลให้เห็นว่าทุนทรัพย์ที่พิพาทมีราคาเพิ่มสูงขึ้นเพราะเหตุหนึ่งเหตุใด ดังบัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 150 วรรค 3 ทั้งโจทก์ก็ได้คัดค้านไว้แล้วและศาลก็ยังหาได้อนุญาตให้ราคาทรัพย์พิพาทเพิ่มขึ้นดังที่จำเลยตีมาไม่ คดีของจำเลยจึงฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ เพราะเป็นคดีมีทุนทรัพย์เพียง 1,000 บาทจึง
ผลคำพิพากษา
พิพากษาให้ยกฎีกาจำเลย
