คำฟ้องและคำให้การ
คดีสืบเนื่องมาจากศาลได้มีคำสั่งให้พิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาด ห้างหุ้นส่วนจำกัด อ. และพิพากษาให้เป็นบุคคลล้มละลาย ต่อมา ได้สั่งพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาด ล. หุ้นส่วนผู้จัดการ ล. ยื่นคำร้องขอ ประนอมหนี้ก่อนล้มละลาย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งเห็นชอบด้วยการประนอมหนี้ก่อนล้มละลาย ของ ล. เจ้าหนี้ผู้เป็นโจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับเป็นไม่เห็นชอบด้วยการประนอมหนี้ และพิพากษาให้ ล. ล้มละลาย เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์และ ล. ลูกหนี้ฎีกา ในระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ ยื่นคำแถลงว่า บัดนี้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกเลิกการล้มละลายของ ห้างหุ้นส่วนจำกัด อ. กับ ล. หุ้นส่วนผู้จัดการแล้ว
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อศาลได้มีคำสั่งให้ยกเลิกการล้มละลายของ ล. และห้างหุ้นส่วนจำกัด อ. ไปแล้วตามมาตรา ๑๓๕(๓) แห่งพระราชบัญญัติ ล้มละลาย โดยหนี้สินของบุคคลล้มละลายได้ชำระเต็มจำนวนแล้ว ย่อมมีผลทำให้ ล. และห้างหุ้นส่วนจำกัด อ. ซึ่งเป็นบุคคลล้มละลาย หลุดพ้นจากการล้มละลาย และเมื่อหนี้สินของลูกหนี้ได้ชำระเต็มจำนวน แล้ว คดีจึงไม่มีประโยชน์ที่ศาลฎีกาจะพิพากษาเห็นชอบหรือไม่เห็นชอบ ด้วยการประนอมหนี้ก่อนล้มละลายของ ล. อีกต่อไป ให้จำหน่ายคดีออกจากสารบบความของศาลฎีกา
