เนื้อความคำพิพากษา
เดิมจำเลยถูกศาลพิพากษาให้ส่งไปอยู่ต่างจังหวัดมีกำหนด ๗ ปี จำเลยหลบหนีไปในระหว่างนั้นเมื่อ พ.ศ. ๒๔๗๗ โจทก์จึงขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา ม.๑๗๐ แล้วขอให้เพิ่มโทษกักัน ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าลักษณคดีเช่นนี้ได้มีฎีกาที่ ๗๒๙/๒๔๘๐ วินิจฉัยเป็นบรรทัดฐานแล้วว่า เพิ่มโทษกักกันมิได้ เพราะจำเลยทำผิดก่อนมี พ.ร.บ. กักกัน ฯลฯ
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ที่ขอให้เพิ่มโทษกักกันจำเลย
