คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยมีข้าวเปลือก ๕ เกวียนหลวง ๗๐ ถัง ไว้ในครอบครอง โดยไม่ไปแจ้งปริมาณ เป็นการฝ่าฝืนประกาศของข้าหลวงประจำจังหวัด เรื่องให้ผู้มีข้าวเปลือกเกินกว่า ๒ เกวียนหลวงไปแจ้งปริมาณ
จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามฟ้อง ข้าวของกลางริบ
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์ขอไม่ให้ริบข้าวเฉพาะ ๒ เกวียนหลวง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตาม พ.ร.บ.การค้าข้าว (ฉบับที่ ๒) ๒๔๘๙ มาตรา ๒๑ ทวิ ข้าวซึ่งเกี่ยวเนื่องกับความผิด ตลอดจนสิ่งที่ใช้บรรจุให้ริบเสีย การที่จำเลยมีผิด เพราะมีข้าวเกินกว่า ๒ เกวียน ไม่แจ้งปริมาณ, ข้าวทั้งหมดจึงเป็นข้าวซึ่งเกี่ยวเนื่องกับความผิด ไม่มีทางจะแบ่งแยก ไม่ริบเฉพาะ ๒ เกวียนได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
