คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกได้กลุ้มรุมทำร้ายนายทวนและนายเพิ่มไชยสุข ถึงแก่ความตาย โดยเจตนาจะฆ่าและโดยไตร่ตรองไว้ก่อน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289, 83 ริบของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288โจทก์อุทธรณ์ว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐานฆ่าคนโดยไตร่ตรองไว้ก่อนศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า การที่จำเลยที่ 1 ใช้ให้จำเลยที่ 2, 3 ไปตามนายทวนผู้ตายให้ไปกินข้าวที่บ้านถึง 2 ครั้ง หากเป็นการเชิญโดยสุจริตใจ เหตุใดจำเลยที่ 2 จะต้องพกฆ้อนเหล็กไปในตัว และจำเลยที่ 3 ถือพร้าไปด้วยแม้แต่จำเลยที่ 4 ซึ่งเป็นเด็กอายุเพียง 17 ปี ก็ยังมีสนับมือเป็นอาวุธ
ส่วนจำเลยที่ 1 แทนที่จะรอต้อนรับนายทวนผู้ตายอยู่ที่บ้านกลับไปรอต้อนรับอยู่กลางทาง พร้อมด้วยปืนลูกซองยาว ผิดปกติวิสัยการต้อนรับฉันมิตร เมื่อจำเลยที่ 1 ยกปืนจะยิงนายทวนผู้ตาย แต่นายทวนปัดปากกระบอกปืนเสียก่อน จำเลยที่ 2, 3, 4 ก็ใช้อาวุธที่เตรียมไปกลุ้มรุมทำร้ายนายทวนนายเพิ่มผู้ตายทันที โดยจำเลยที่ 1 มิได้ขอร้องให้ช่วยเลย พฤติการณ์จึงส่อแสดงให้เห็นชัดว่า จำเลยได้วางแผนการที่จะหลอก นายทวนนายเพิ่มผู้ตายมาทำร้ายในระหว่างทาง จำเลยที่ 2, 3 และ 4 จึงเตรียมอาวุธไปครบมือ ส่วนจำเลยที่ 1 ก็มีปืนไปดักรออยู่กลางทาง เมื่อจำเลยที่ 1 เป็นหัวหน้าลงมือทำร้ายผู้ตาย จำเลยที่ 2, 3 และ 4 ก็ร่วมมือช่วยทำร้ายผู้ตายทันทีโดยรู้กันอยู่แล้ว เมื่อทำร้ายผู้ตายถึงแก่ความตายแล้ว ยังได้ไปแจ้งความต่อเจ้าพนักงานว่านายทวนผู้ตายกับพวกมาฉุดนางสาวระนองบุตรีจำเลยที่ 1 ไป อันเป็นแผนการชั้นต่อไปที่จำเลยจะสู้คดี
จำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้อง และไม่มีพยานนำสืบให้เห็นเป็นอย่างอื่น ข้อเท็จจริงจึงฟังได้ตามพยานหลักฐานโจทก์ว่าจำเลยได้ร่วมกันฆ่านายทวนนายเพิ่มถึงแก่ความตายโดยเจตนา และโดยไตร่ตรองไว้ก่อนพิพากษาแก้ ให้วางโทษประหารชีวิต แล้วลดโทษให้ คงจำคุกจำเลยที่ 1, 2 คนละ 12 ปี จำคุกจำเลยที่ 3 สิบแปดปี นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
