เนื้อความคำพิพากษา
คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษ นายจัน นายหมา จำเลยจำคุกคนละ ๑ ปี ตาม ม. ๒๙๕ แต่จำเลยยังไม่เคยทำความผิดและอายุยังน้อย จึงให้รอการลงอาญาไว้ตาม ม. ๔๑ ๔๒ ปรากฏว่าในวันอ่านคำพิพากษาคดีเรื่องนี้ศาลได้อ่านคำพิพากษาลงโทษนายจันนายหมาจำเลยตามสำนวนคดีแดงที่ ๑๒๗๒/๒๔๘๐ ด้วย ศาลฎีกาตัดสินว่าตามตัวบทใน ม. ๔๑ ใช้คำว่า " ถ้าผู้ที่ต้องคำพิพากษา ว่าได้กระทำผิดมาแต่ก่อน ฯลฯ " ดั่งนี้จะเห็นได้ว่าไม่มีคำใดที่ว่าไดต้องคำพิพากษาว่ากระทำผิดมาก่อนการะทำผิดครั้งหลัง ฉะนั้นเมื่อปรากฏว่าจำเลยต้องคำพิพากษาว่ากระทำผิดมาก่อนคำพิพากษาฉะบับหลังที่วินิจฉัยว่าจำเลยมีผิดแล้ว ก็รอการลงอาญาแต่จำเลยไม่ได้ ตามนัยฎีกาที่ ๙๕๖ ๙๕๗ / ๒๔๗๓ และ ๕๕๑/๒๔๗๕ เพราะ ฉะนั้นที่ศาลอุทธรณ์ให้ลงอาญาแก่จำเลยทั้ง ๒ นี้ไปโดยไม่รอการลงอาญานั้นชอบแล้ว
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตาม
