คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจสมคบกันปลูกสร้างอาคารและปักเสาตีเขื่อนรุกล้ำชานคลอง และทางน้ำชลประทานตามริมคลองภาษีเจริญ โดยรุกล้ำเข้าไปประมาณ ๔ เมตร ยาม ๖๐ เมตร โดยมิได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากนายช่างชลประทาน เป็นเหตุให้เสียหายแก่คันคลอง ชานคลอง และทางน้ำชลประทาน ขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.การชลประทานหลวง พ.ศ. ๒๔๘๕ มาตรา ๒๓, ๓๐,๓๗, จำเลยทั้ง ๔ ปฏิเสธความรับผิด
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า นางสำเนียงจำเลยที่ ๑ ผู้เดียว ผิดตาม พ.ร.บ.ชลประทานหลวง พ.ศ. ๒๔๘๕ มาตรา ๒๓,๓๗, ปรับ ๔๐ บาท จำเลยอื่นให้ยกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ จำเลยที่ ๒ - ๓ - ๔ ผิดด้วย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า นางสำเนียงจำเลยได้ปลูกห้องแถว ๔ ห้อง รุกล้ำเข้าไปบนชานคลอง หรือคันคลองภาษีเจริญ และจ้างนายประเสริฐจำเลย นายหลงจำเลย นายกี่จำเลย ปักเสาทำเขื่อนรุกล้ำลงไปในทางน้ำคลองภาษีเจริญ โดยมิได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากนายช่างชลประทาน จึงมีความผิดตาม พ.ร.บ.ชลประทานหลวง พ.ศ.๒๔๘๕ ฯลฯ
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
