คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 254,249, 60จำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้อหาฐานทำร้ายร่างกายนั้น
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์โดยข้อกฎหมายว่าโจทก์นำสืบข้อเท็จจริงต่างกับฟ้องแม้ศาลอุทธรณ์จะยกฟ้องโจทก์ในข้อเท็จจริง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาได้ ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219ส่วนข้อเท็จจริงฟังว่าจำเลยใช้ปืนสั้นตีผู้เสียหายมีบาดแผลฟกช้ำโลหิตซับที่ใต้ขมับขวา 1 แห่ง มีแผลฟกช้ำที่แก้มซ้าย 3 แห่งและที่ข้อมือซ้ายถูกของมีคมอีก 1 แห่ง นับว่าเป็นบาดแผลถึงบาดเจ็บตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 254 แล้วแม้โจทก์จะฟ้องว่าจำเลยใช้กำลังกายชกต่อยนายสานิตย์ แต่ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยใช้ปืนสั้นตีนายสานิตย์ ไม่ตรงกับฟ้องก็ดี การชกต่อยกับการใช้ปืนสั้นตี ก็เป็นกิริยาอาการที่ใกล้ชิดกัน ยังไม่พอจะชี้ขาดว่าข้อเท็จจริงที่ได้ความตามทางพิจารณาต่างกับข้อเท็จจริงดังที่โจทก์กล่าวในฟ้อง ถึงกับยกฟ้องโจทก์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192จึง
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 254 ฯลฯ
