คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๑ กู้เงินไป ๙,๐๐๐ บาท ดอกเบี้ยตามกฎหมาย จำเลยที่๒ เป็นผู้ค้ำประกัน จำเลยที่ ๑ ไม่ชำระต้นเงินและดอกเบี้ย จึงฟ้องให้ชำระ ถ้าไม่ชำระให้จำเลยที่ ๒ ชำระแทน จำเลยที่ ๑ ให้การว่ากู้ไปเพียง ๕,๐๐๐ บาท แต่จำเลยหาเงินชำระไม่ได้ จึงโอนสวนยางและสวนมะพร้าวใช้หนี้โจทก์เสร็จไปแล้ว จำเลยที่ ๒ ปฏิเสธว่าไม่ได้ค้ำประกัน
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้จำเลยที่ ๑ ใช้ต้นเงินและดอกเบี้ย ถ้าไม่ใช้ ให้จำเลยที่ ๒ ใช้แทน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงยืนศาลอุทธรณ์และวินิจฉัยข้อกฎหมายไว้ด้วยว่า แม้จะปรากฎว่าเอกสารสัญญาค้ำประกันชั้นแรกปิดอากรแสตมป์ไม่ครบถ้วน แต่ภายหลังได้ปิดเพิ่มเติมครบถ้วนและขีดฆ่าก่อนฟ้องก็ย่อมใช้เป็นพยานหลักฐานได้ ส่วนการที่จะต้องรับผิดเสียอากรเพิ่มย่อมเป็นอีกเรื่องหนึ่ง
