คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลย ๒ กะทงตามกฎหมายอาญา ม.๑๑๙ และ ๑๖๓
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า กะทงฐานหลบหนีที่ควบคุมตามกฎหมายอาญา ม.๑๖๓ นั้น ปรากฎว่าระหว่างควบคุมนั้นตำรวจได้ทำร้ายจำเลยจำเลยหนีก็เพราะถูกตำรวจทำร้าย เป็นการทำโดยจำเป็นตามกฎหมายอาญา ม.๔๙ จึงพิพากษาให้ยกฟ้องโทษในกะทงนี้เสีย ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามศาลอุทธรณ์ว่าระหว่างที่ตำรวจควบคุมตัวจำเลยนั้นตำรวจได้ทำร้ายจำเลย ๆ มีบาดเจ็บหลายแห่ง จำเลยหนี้ไปเพราะเหตุนี้ คดีจึงชี้ไม่ได้ว่าจำเลยได้เจตนากระทำผิดฐานหลบหนีจากที่คุมขังจึง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
