คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยตัดฟันชักลากไม้สักออกจากป่าผิด พ.ร.บ. ขอให้ลงโทษ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลจังหวัดกำแพงเพ็ชร์และศาลอุทธรณ์พิพากษายืนกันมา ให้ยุกฟ้องโจทก์เพราะไม้สักของกลางเป็นไม้ล้มโคนอยู่ในไร่ของจำเลยเองซึ่งไร่นั้นจำเลยครอบครองมาประมาณ ๑๐ ปี แล้วถือไม่ได้ว่าจำเลยชักลากไม้ออกจากป่า
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยทอนไม้สักของกลางซึ่งแห้งล้มอยู่ในไร่ของจำเลยที่จำเลยครอบครองมาประมาณ ๑๐ ปีทำเป็นเสากะท่อมปลูกอาศัยอยู่ในไร่นั้น จำเลยไม่ได้ตัดฟันชักลากไม้สักออกจากป่าดังฟ้อง จำเลยจึงไม่มีความผิด
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง
