คำฟ้องและคำให้การ
คดีชั้นนายแสวง โตเจริญ ฎีกาขึ้นมาขอลดค่าปรับฐานผิดสัญญาประกันนายฮะง้วนซึ่งศาลชั้นต้นปรับเป็นจำเลย ๑๐,๐๐๐ บาท เต็มตามสัญญาประกัน นายแสวงอุทธรณ์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน นายแสวงฎีกาต่อมา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า การที่ผู้ประกันนำเงินค่าปรับมาชำระต่อศาล เป็นวิธีการทุเลาการบังคับหาทำให้สิทธิที่จะขอลดค่าปรับหมดไปไม่ เพราะผู้ประกันย่อมมีสิทธิ อุทธรณ์ขอลดได้ตาม ป.วิ.อาญา มาตรา ๑๑๙ และเมื่อได้พิเคราะห์ถึงพฤติการณ์และผลแห่งคำพิพากษาคดีที่นายฮะง้วนถูกฟ้องดังกล่าว ประกอบกับข้ออ้างฎีกาว่า นายฮะง้วนเป็นกรรมกรหาเช้ากินค่ำ เที่ยวเร่ร่อนไปหางานทำเลี้ยงชีพ ได้พยายามวิ่งเต้นติดตามหาตัวก็ไม่พบแล้ว ทำให้เห็นว่ารูปคดีมีเหตุสมควรที่จะลดหย่อนค่าปรับให้แก่ผู้ประกันได้ตามความในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๑๙
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาแก้ให้ลดค่าปรับลงกึ่งหนึ่ง คงปรับ ๕,๐๐๐ บาท
