เนื้อความคำพิพากษา
จำเลยทำสัญญากับโจทก์ในหน้าที่ราชการรับประกันตัวผู้ต้องหาในคดีอาญา บัดนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยผิดสัญญาประกันไม่ส่งตัวผู้ต้องหาขอให้จำเลยใช้เงินค่าปรับตามสัญญาประกันศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้เงินตามสัญญาศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาต่อมาว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเพราะไม่ใช่นิติบุคคลและโจทก์บรรยายฟ้องเรื่องวันที่จำเลยผิดสัญญาไม่ส่งตัวผู้ต้องหาผิดกับสัญญาประกันศาลฎีกาเห็นว่าข้อที่จำเลยฎีกาว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเพราะมิใช่นิติบุคคล ข้อนี้กรณีเนื่องจากสัญญาที่จำเลยได้กระทำไว้ต่อโจทก์ผู้เป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ซึ่งตามกฎหมายกำหนดให้ทำสัญญาประกันได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 106, 113 โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องได้
เทียบฎีกาที่ 964/2487 ระหว่างพนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธรจังหวัดพระตะบองโจทก์ นายพาม พรันตริน จำเลยอีกข้อหนึ่งจำเลยเถียงว่าคำฟ้องมุ่งหมายถือว่าจำเลยผิดสัญญาส่งตัวในวันที่ 1 เมษายน แท้จริงวันนั้นไม่มีกำหนดส่งตัวข้อนี้เห็นว่าโจทก์ระบุวันที่ 1 เมษายน แทนวันที่ 4 เมษายน โดยความพลั้งเผลอ เพราะได้มีระบุวันนัดส่งตัวเป็นคราว ๆ ตามสำเนาสัญญาท้ายฟ้อง ทำให้จำเลยเข้าใจได้ดีอยู่แล้ว แต่อย่างไรก็ตาม โจทก์ก็ระบุด้วยว่าจำเลยผิดนัดต่อ ๆ มาอีกหลายครั้ง การกล่าววันผิดในนัดแรกจึงไม่ใช่ข้อสำคัญจะยกฟ้องได้จึง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
