คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยโจทก์ไม่มีความผิดและไม่บอกกล่าวล่วงหน้า ขอให้ศาลบังคับจำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าและค่าชดเชยแก่โจทก์จำเลยให้การว่า จำเลยประกอบกิจการทำกล่องกระดาษ วัตถุดิบทั้งหมดเป็นกระดาษติดไฟง่าย จำเลยจึงมีประกาศห้ามสูบบุหรี่ภายในบริเวณโรงงานและจำเลยได้จัดบริเวณให้สูบบุหรี่ไว้ที่สวนหน้าโรงงาน ผู้ใดฝ่าฝืนถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง มีโทษสั่งพักงานโดยไม่มีกำหนด ซึ่งหมายถึงเลิกจ้าง โจทก์สูบบุหรี่ที่หน้าโรงเรือนไม้ซึ่งเป็นที่เก็บกระดาษ เป็นการจงใจฝ่าฝืนและไม่ปฏิบัติตามประกาศของจำเลย และเป็นการจงใจหรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงที่อาจก่อให้เกิดเพลิงไหม้โรงงานของจำเลย
จำเลยจึงเลิกจ้างโจทก์โดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยและไม่ต้องบอกกล่าวล่วงหน้า ขอให้ยกฟ้องโจทก์ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า การที่โจทก์สูบบุหรี่ในบริเวณโรงงานเป็นการจงใจขัดคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายของจำเลย โจทก์จึงไม่มีสิทธิได้สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า แต่การกระทำของโจทก์มิใช่เป็นการฝ่าฝืนคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายของจำเลยอย่างร้ายแรงซึ่งเป็นเหตุให้จำเลยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ พิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ คำขออื่นนอกจากนี้ให้ยกจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า จำเลยได้มีประกาศและข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานห้ามคนงานสูบบุหรี่ในบริเวณโรงงาน ผู้ฝ่าฝืนอาจถูกสั่งพักงานโดยไม่มีกำหนดซึ่งเท่ากับให้ออกจากงาน
ขณะเกิดเหตุมีน้ำท่วมบริเวณโรงงานของจำเลย จำเลยให้คนงานทุกคนช่วยกันสูบน้ำ วิดน้ำ โยกย้ายของ โจทก์ได้มาคุมสายสูบเครื่องสูบน้ำและสูบบุหรี่ในขณะทำงาน สถานที่โจทก์สูบบุหรี่อยู่ระหว่างโกดังเก็บลูกกระดาษและโกดังเก็บกระดาษ ห่างโกดัง 2.50 เมตร สภาพกระดาษมิใช่วัตถุที่ไวไฟถึงกับมีการสูบบุหรี่ในระยะดังกล่าวก็สามารถลุกไหม้ได้ ทั้งสถานที่ที่โจทก์ยืนสูบบุหรี่อยู่ก็มีน้ำนองพื้น ยากที่จะเกิดอันตรายหรือความเสียหายแก่โกดังและกระดาษของจำเลยเพราะเหตุไฟไหม้เนื่องจากการสูบบุหรี่ของโจทก์ จึงยังถือไม่ได้ว่าการกระทำของโจทก์เป็นการฝ่าฝืนระเบียบเกี่ยวกับการทำงานหรือคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายของจำเลยอย่างร้ายแรง อันจะเป็นเหตุให้จำเลยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน2515 ข้อ 47(3)
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
