เนื้อความคำพิพากษา
คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยเปิดทางเดินและเรียกค่าเสียหาย ทางพิจารณาได้ความว่าสวนของโจทก์และ จำเลยอยู่บนเขาและติดต่อกัน ที่สวนของจำเลยนั้นได้เป็นส่วนของผู้อื่นมาแล้วหลายสิบปี โจทก์เพิ่งมาปลูกทำสวนของโจทก์ในภายหลัง โจทก์มีทางขึ้นลงไปสวนของโจทก์อยู่ทางหนึ่งแล้วแต่เป็นทางไม่สู้สดวก จึงทำทางลงผ่านสวนของจำเลยได้ 6 - 7 ปี จำเลยได้รับซื้อที่ดินมาจากเจ้าของเดิมเมื่อ 3 - 4 ปีมานี้ ศาลฎีกาตัดสินว่าทางเดินของโจทก์ผ่านสวนของจำเลยเกิดขึ้นก่อนที่จำเลยรับซื้อมาจากเจ้าของเดิม แต่เจ้าของเดิมปลูกสร้างสวนรายนี้มาก่อนมีทางเดินของโจทก์อนึ่งโจทก์ก็มีทางอื่นเดินอยู่แล้ว จะอ้างความไม่สดวกมาบังคับเดินผ่านที่ดินของผู้อื่นไม่ได้เจ้าของสวนเดิมครอบครองที่สวนมาก่อนโจทก์เพิ่งเดินได้ 6 - 7 ปี
มานี้เอง โจทก์ไม่สามารถอ้างสิทธิใดขอให้จำเลยเปิดที่รายพิพาทได้ การที่จำเลยมารับโอนสวนในภายหลัง ไม่ทำให้โจทก์มีสิทธิดีขึ้นและแม้การซื้อขายระหว่างจำเลยกับเจ้าของเดิมจะทำกันเอง เจ้าของเดิมก็ได้มอบที่ดินใจจำเลยได้ครอบครองติดต่อตลอดมาจึง
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทก์ตามศาลชั้นต้น
