คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานปลอมหนังสือ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ อุทธรณ์ว่า ที่ ศาลอุทธรณ์สั่งงดสืบพะยานของโจทก์ซึ่งเป็นผู้ชำนาญการพิศูจน์ลายมืออันเป็นข้อแพ้ชนะในคดีนั้นมิชอบ จึงขอให้ศาลอุทธรณ์สั่งสืบพะยานปากนี้ แล้วพิพากษากลับศาลชั้นต้น ศาลอุทธรณ์มีคพสั่งอนุญาตให้โจทก์สืบพะยานผู้ชำนาญการลายมือแล้วพิพากษากลับศาลชั้นต้นลงโทษจำเลย จำเลย ฎีกาว่าศาลอุทธรณ์สั่งให้พะยานโจทก์ที่ศาลจังหวัดสั่งงดไว้นั้นจะต้องให้ศาลจังหวัดพิพากษาใหม่เสียก่อน ศาลฎีกาตัดสินว่า โจทก์ขอสืบพะยานที่ศาลจังหวัดสั่งงดไว้จริง แต่มีคำขอด้วยว่าขอให้พิพากษากลับศาลชั้นต้น ฉะนั้นเมื่อศาลอุทธรณ์เห็นสมควรให้สืบพะยานที่งดไว้แล้วก็ย่อมพิพากษากลับศาลชั้นต้นได้ ไม่นอกเหนือคำขอ ทั้งไม่ผิดต่อประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม. ๒๐๘ (๒) ด้วย โดยศาลอุทธรณ์อาศัยวรรค ๑ แห่งมาตราเดียวกันนั้นเองจึง
ผลคำพิพากษา
พิพากษาให้ยกฎีกาจำเลย
