คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๕,๓๕๗ นับโทษต่อจากโทษในคดีอาญาหมายเลขดำที่ ๙๒๙/๒๕๒๘ ของศาลชั้นต้น
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๓๕ จำคุก ๑ ปี คำให้การชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสาม คงจำคุก ๘ เดือน ให้นับโทษต่อจากคดีอาญาหมายเลขแดงที่ ๑๐๙๖/๒๕๒๘ ของศาลชั้นต้น
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยได้ลักตาข่ายไปจากการครอบครองของผู้เสียหาย.....แต่คดีนี้จำเลยให้การปฏิเสธและมิได้มีการสอบถามในเรื่องที่โจทก์ขอให้นับโทษต่อ ทั้งไม่ปรากฏในสำนวนว่าจำเลยในคดีนี้เป็นจำเลยคนเดียวกับจำเลยในคดีอาญาหมายเลขดำที่ ๙๒๙/๒๕๒๘ หมายเลขแดงที่ ๑๐๙๖/๒๕๒๘ของศาลชั้นต้นแต่อย่างใด จึงไม่อาจนับโทษจำเลยคดีนี้ต่อจากโทษของจำเลยในคดีดังกล่าวได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับ จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๕ (๑)วรรคแรก จำคุก ๑ ปี คำให้การชั้นจับกุมและชั้นสอบสวนของจำเลยเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ คงจำคุก ๘ เดือน ส่วนคำขอให้นับโทษต่อให้ยก.