คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้เปิดทางเดินในที่บ้านของจำเลยเพราะที่ของโจทก์ตกอยู่ในที่ล้อมของที่จำเลยและบุคคลอื่นทุกด้าน โดยอ้างสิทธิทางภาระจำยอม
จำเลยให้การปฏิเสธว่าไม่ใช่ภาระจำยอมโจทก์ใช้ทางสาธารณะโดยผ่านที่ผู้อื่น ไม่มีทางในที่ของจำเลย โจทก์ไม่เคยเดินในที่จำเลย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่าข้อนำสืบของจำเลยที่ว่าซื้อที่จากนายปัดเมื่อ ๖ ปีมานี้จำเลยไม่ได้ให้การต่อสู้ไว้เป็นการนำสืบนอกข้อต่อสู้ พิพากษาให้จำเลยรื้อรั้วและให้ไปจดทะเบียนเป็นทางภาระจำยอม
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าตามที่จำเลยให้การเป็นการปฏิเสธว่าไม่มีทางภาระจำยอมตามฟ้อง เมื่อโจทก์สืบว่าได้เดินผ่านที่จำเลยมา ๑๘ ปี แต่เข้าอยู่ในที่ดินที่ซื้อนายปัดจำเลยจึงนำสืบคัดค้านหักล้างได้ว่าเพียง ๖ ปี พิพากษายกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่าเมื่อ (โจทก์) ได้ซื้อที่นายปัดและได้ปลูกเรือนอยู่ โจทก์ได้ใช้ทางวิวาทเดินมา ๖ ปีเท่านั้น ย่อมไม่เกิดสิทธิเป็นทางภาระจำยอมและเห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์ว่าการนำสืบของจำเลยถึงข้อที่ว่าโจทก์ซื้อและเข้าอยู่ในที่ของนายปัดเมื่อ ๖ ปีมานี้ จำเลยย่อมสืบได้เป็นการสืบหักล้างพยานโจทก์
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
