เนื้อความคำพิพากษา
ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า นายแถมผู้ตายเป็นนักโตพาลกดขี่ข่มเหงคน และเคยข่มเหงทำร้ายจำเลยมา ๒ ครั้ง แล้ว ในคราวเกิดเหตุนี้ จำเลยไม่พบนายแถมในโรงยาฝิ่น นายแถมบังคับให้จำเลยซื้อฝิ่นให้สูบ จำเลยว่าไม่มีเงิน ผู้ตายว่าเดี๋ยวฟันหัวเสียอีก แล้วหยิบมีดที่วางอยู่ข้างตัวขยับลุกขึ้น ทันใดนั้นจำเลยคว้ามีดได้และฟันลงที่ศีรษะนายแถม ๑ ที แล้วหนีไป นายแถมอยู่ได้ ๑๖ วันก็ตาย เพราะพิษบาดแผล ดังนี้ ศาลฎีกาลงโทษจำเลยตาม ม. ๒๔๙ ๕๕ โดยเห็นว่า จำเลยถูกกดขี่ข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรม จำเลย บันดาลโทษะขึ้นในขณะนั้น ซึ่งวางโทษตาม ม. ๒๔๙ กำหนด ๑๕ มีลดตาม ม.๕๕ เสียกึ่งหนึ่ง เหลือ ๕ ปี ๖ เดือน คำรับของจำเลยเป็นประโยชน์แก่ทาง พิจารณาลดโทษอีกกึ่ง ๑ ตาม ม. ๕๙ คงเหลือโทษ ๓ ปี ๙ เดือน
