คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้อง จำเลยรับสารภาพ ได้ความว่าจำเลยนำความเท็จไปแจ้งต่อเจ้าพนักงาน สืบสวนว่านางเง็กเอ็งทำร้ายร่างกายจำเลยและกระชากเอาสร้อย จี้ พระเครื่อง ฯลฯ ของจำเลยไป ขอให้ดำเนินคดีแก่นางเง็กเอ็ง ฐานทำร้ายร่างกายและลักทรัพย์ ซึ่งความจริงมีเพียงว่า จำเลยกับนางเง็กเอ็งได้วิวาท ทำร้ายกันเนื่องจากโต้เถียงกันเท่านั้น ศาลอาญาพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๗๒ ๑๗๔ วรรค ๒ ให้ลงโทษตามมาตรา ๑๗๔วรรค ๒ ซึ่งเป็นบทหนัก
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๑๘๑ ที่โจทก์ขอไว้ด้วย
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาปรึกษาโดยที่ประชุมใหญ่เห็นว่า คำว่า "ระวางโทษจำคุกตั้งแต่สามปีขึ้นไป" ในอนุมาตรา(๑) ของมาตรา ๑๘๑ แห่งประมวลกฎหมายอาญานั้น ย่อมหมายความถึงอัตราโทษขั้นต่ำของความผิดนั้น ๆ จะต้องจำคุกสามปีเป็นอย่างน้อยที่สุด กฎหมายจึงใช้คำว่า ตั้งแต่ ซึ่งย่อมหมายความว่า เป็นอัตราโทษขั้นต้นหรือเริ่มต้น และยังมีคำว่า ขึ้นไป มาประกอบให้ชัดยิ่งขึ้นอีกด้วย หาได้หมายถึงความผิดที่ศาลจะลงโทษจำคุกผู้กระทำผิดเกินกว่า ๓ ปีได้ โดยไม่คำนึงถึงอัตราโทษขั้นต่ำดังฎีกาโจทก์ไม่ ความผิดตามที่โจทก์กล่าวหาว่าจำเลยแจ้งความเท็จกล่าวหาว่านางเง็กเอ็งกระทำผิดนั้น ไม่มีบทมาตราใดที่มีอัตราโทษขั้นต่ำให้จำคุกตั้งแต่สามปีขึ้นไปเลย จะนำเอามาตรา ๑๘๑ มาเป็นบทลงโทษจำเลยหาได้ไม่
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
