คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเรียกเงินจากนายสวนกับพวกซึ่งตัดไม้หวงห้ามไม่รับอนุญาต เพื่อมอบให้แก่ตำรวจผู้จะจับเป็นการตอบแทนในการที่จะจูงใจตำรวจไม่ให้จับ และคืนไม้ที่จับให้ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๔๓ จำเลยปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยไม่บอกนายสวนกับพวกให้นำเงินไปให้ตำรวจผู้จะจับจริง แต่เป็นเรื่องตำรวจใช้จำเลยไป ไม่ใช่จำเลยเป็นผู้ไปเรียกเงินให้ตำรวจเอง จำเลยจึงมิได้เจตนาเรียกเงินดังฟ้อง จะว่าจำเลยสมรู้กับตำรวจก็ไม่ถนัด เพราะนายสวนกับพวกเอาเงินไปให้ตำรวจเอง พิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดีฟังได้ว่าจำเลยเรียกเงินจากนายสวนกับพวกให้ตำรวจเป็นการตอบแทนในการที่จะจูงใจหรือจูงใจตำรวจจริง พิพากษากลับว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๔๓
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า พยานโจทก์เองว่าจำเลยมาพูดว่าตำรวจให้จำเลยมาบอกให้เอาเงินไปให้ตำรวจ จะคืนไม้ให้ ไม่ส่งอำเภอ นายสวนกับพวกก็เอาเงินไปให้ตำรวจเอง แต่ฟ้องโจทก์กลับบรรยายว่าจำเลยเรียกเงินจากนายสวนกับพวกเป็นการตอบแทนที่จำเลยจะจูงใจหรือได้จูงใจตำรวจให้กระทำผิดหน้าที่ อันเป็นความผิดตามกฎหมายต่างบทต่างฐานกัน คือ การกระทำของจำเลยตามคำพยานโจทก์ เป็นการสนับสนุนในความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๔๙ อันเป็นความผิดฐานเจ้าพนักงานทุจริตต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการของตน แต่โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยเรียกเงินเพื่อให้ตำรวจเป็นการตอบแทนในการที่จะจูงใจหรือได้จูงใจเจ้าพนักงานไม่ให้กระทำตามหน้าที่ จึงลงโทษจำเลยตามฟ้องโจทก์ไม่ได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับ ยกฟ้องโจทก์
