คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องจำเลย ๓ คน ฐานร่วมกันทำสุราและมีเครื่องกลั่นสำหรับทำสุราไว้ในครอบครองโดยมิได้รับอนุญาต และร่วมกันมีสุราแช่สุรากลั่นไว้ในครอบครองโดยฝ่าฝืนกฎหมาย โดยรู้ว่าเป็นสุราที่ทำขึ้นโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติสุรา พ.ศ.๒๔๙๓ มาตรา ๕, ๓๐, ๓๒, ๔๕ พระราชบัญญัติสุรา (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.๒๔๙๗ มาตรา ๔, ๖ และริบของกลาง จำเลยที่ ๒ ให้การรับสารภาพ จำเลยที่ ๑ และที่ ๓ ให้การปฏิเสธ ศาลสั่งจำหน่ายคดีสำหรับจำเลยที่ปฏิเสธเพื่อให้โจทก์ฟ้องเป็นคดีใหม่
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่าฟ้องเฉพาะฐานทำสุราโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๕๘ ลงโทษจำเลยไม่ได้ คงพิพากษาลงโทษจำเลยที่ ๒ ฐานมีเครื่องกลั่นสำหรับทำสุรา มีสุราแช่ มีสุรากลั่น ฯลฯ ริบของกลาง
โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๒ ฐานทำสุราโดยไม่ได้รับอนุญาตอีกกระทงหนึ่ง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องของโจทก์ได้กล่าวถึงการกระทำที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิด รวมทั้งสิ่งของที่เกี่ยวข้องด้วย ถูกต้องครบถ้วนตามที่มาตรา ๕ บัญญัติไว้และพอสมควรที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแล้ว การที่มิได้ระบุว่าสุราที่กระทำเป็นสุราแช่หรือมิใช่นั้น ไม่เป็นเหตุขัดข้องในการกำหนดโทษจำเลยตามมาตรา ๓๐ กล่าวคือ ถ้าได้ความว่าสุราที่ทำขึ้นเป็นสุราแช่ ก็ลงโทษตามมาตรา ๓๐ ตอนท้ายหากไม่ได้ความเช่นนั้น ก็ลงโทษได้ตามมาตราเดียวกันตอนต้น ไม่จำเป็นต้องระบุในฟ้องว่าสุรานั้นเป็นสุราแช่หรือมิใช่ ฟ้องของโจทก์จึงชอบด้วยกฎหมาย และข้อหาดังกล่าวจำเลยที่ ๒ รับสารภาพ โดยไม่มีข้อต่อสู้ว่าสุราที่ทำขึ้นนั้นเป็นสุราแช่จึงฟังได้ว่าจำเลยทำสุราฝ่าฝืนกฎหมายตามฟ้อง ไม่มีประเด็นที่จะวินิจฉัยว่าสุรานั้นเป็นสุราแช่อันจะมีโทษตามมาตรา ๓๐ ตอนท้ายหรือไม่
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ ๒ มีความผิดตามพระราชบัญญัติสุรา พ.ศ.๒๔๙๓ มาตรา ๕, ๓๐ พระราชบัญญัติสุรา (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.๒๔๙๗ มาตรา ๔ อีกกระทงหนึ่ง ฯลฯ
