คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกับนายแผ้วซึ่งถูกฟ้องแล้ว สมคบกันวิ่งราวสายสร้อยของนางไปล่ สุคันธวณิชไป ๑ เส้น ก่อนคดีนี้จำเลยเคยต้องโทษยังไม่เกิน ๕ ปี ขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษ จำเลยปฏิเสธความผิด ข้อต้องโทษรับ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดตาม ก.ม.อาญา ม.๒๙๗,๖๓,๗๒ จำคุก ๔ ปี
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยมีความผิดฐานเป็นผู้สมรู้เท่านั้น พิพากษาแก้ว่าจำเลยผิด ก.ม.อาญา ม. ๒๙๗,๖๕,๗๒ จำคุก ๒ ปี ๘ เดือน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยร่วมรู้ในการที่นายแผ้วจะวิ่งราวด้วย แต่ยังชี้ไม่ได้ว่ามีการแบ่งหน้าที่กันทำจำเลยเป็นเพียงแต่ให้รถจักรยานสามล้อเครื่องเพื่อใช้เป็นกำลังพาหนะที่จะพานายแผ้วหนี การกระทำของจำเลยจึงเป็นเพียงผู้สมรู้ไม่ถึงขั้นตัวการ (อ้างฎีกาที่ ๕๘๗/๒๔๙๖)
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
