เนื้อความคำพิพากษา
ผู้ร้องคัดค้านการเลือกตั้งผู้แทนราษฎรโดยกล่าวว่า อ. ผู้ได้รับเลือกตั้งให้ทรัพย์สินและให้คำมั่นว่าจะให้ทรัพย์สินแก่ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง จึงขอให้ศาลเพิกถอน อ.ยื่นคำร้องคัดค้านว่าข้อกล่าวหาเลื่อนลอยว่า อ.รับสัญญาจะให้ทรัพย์สินหรือให้ทรัพย์สินแก่ใคร เมื่อวันใดเดือนใดเป็นการเคลือบคลุม ในวันนัดไต่สวนศาลชั้นต้นได้สอบถามในข้อนี้ ผู้ร้องแถลงว่าชื่อบุคคลที่ อ. ให้สินบนนั้นเป็นข้อที่ผู้ร้องจะนำสืบด้ในภายหลังโดยไม่จำต้องกล่าวไว้ในคำร้อง ศาลชั้นต้นจึงสั่งงดไต่สวนคำร้องแล้วทำความเห็นว่าควรยกคำร้องนี้เสีย ศาลฎีกาตัดสินว่า ตามประมวลวิธีพิจารณาความแพ่ง ฯ ม. ๑๗๒ และ ม.๑ (๓) คำร้องดังเช่นคดีนี้ย่อมมีลักษณเช่นคำฟ้องธรรม ซึ่งตามวรรค ๒ ของ
ม. ๑๗๒ นั้น กำหนดให้แสดงโดยชัดแจ้ง ซึ่งสภาพของข้อหาทั้งข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาเช่นว่านั้นจึงเห็นว่ามาตรานี้บังคับให้แสดงทั้งข้อหาและข้ออ้าง คำร้องของผู้ร้องในเรื่องนี้มีข้อหาแล้วว่า อ. สัญญาจะให้สินบนหรือให้สินบนแก่ผู้มีสิทธิออกเสียง แต่ส่วนข้ออ้างที่ว่า อ.ให้หรือสัญญาจะให้สินบนแก่ใครนั้นผู้ร้องมิได้กล่าวถึง ทำให้ อ. ผู้ถูกกล่าวหาเสียเปรียบในเชิงคดีความ ยอมเป็นคำร้องที่เคลือบคลุมแต่ว่าคำร้องเช่นนี้อาจขอแก้หรือเพิ่มเติมได้แต่ในเรื่องนี้ผุ้ร้องกลับยืนยันว่าตนไม่จำเป็นต้องกล่าวก็ได้ดังนี้ จึงเห็นพ้องกับศาลชั้นต้นให้ยกคำร้องนี้เสีย ให้ผู้ร้องใช้ค่าธรรมเนียมและค่าทนายแทน อ.ด้วย
