คำฟ้องและคำให้การ
ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ของจำเลย ได้เรียกร้องให้ผู้ร้องชำระเงินตามสัญญากู้แก่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ ผู้ร้องได้ทำหนังสือสัญญากู้ให้จำเลยจริง แต่ทำขึ้นเกี่ยวกับการเล่นแชร์ซึ่งจำเลยเป็นนายวง ไม่ได้กู้เงินกันจริง ไม่มีการรับเงินตามสัญญาและตกลงกันว่าจะไม่ใช้สัญญากู้นี้บังคับ เพราะนิติกรรมอันแท้จริงที่จะบังคับกันคือเรื่องเล่นแชร์ เงินตามสัญญากู้ซึ่งเป็นเงินค่าแชร์ ผู้ร้องได้ชำระไปแล้ว ขอให้ศาลยกคำร้องของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ค้านว่า ผู้ร้องทำสัญญากู้ให้จำเลยเนื่องจากการเล่นแชร์เปียหวย ผู้ร้องเปียแชร์ได้และได้รับเงินไปก็ทำสัญญากู้ให้จำเลยหัวหน้าวงไว้ จำเลยจะคืนสัญญากู้ให้ผู้ร้องต่อเมื่อผู้ร้องได้ชำระเงินค่าแชร์ครบถ้วน
การชำระค่าแชร์ต้องมีใบรับผู้ร้องไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือแสดงว่าได้ชำระเงินตามสัญญากู้แล้วจึงอ้างและนำสืบไม่ได้ว่าได้ชำระหนี้หมดแล้ว ขัดต่อประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 ขอให้ยกคำร้องของผู้ร้องศาลแพ่งวินิจฉัยว่า ผู้ร้องนำสืบได้ว่าสัญญากู้เกิดจากการเล่นแชร์เปียหวย ผู้ร้องนำสืบการชำระหนี้ได้ แต่ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าผู้ร้องได้ชำระหนี้ให้จำเลยแล้ว จึงให้ผู้ร้องชำระเงินแก่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เชื่อว่าผู้ร้องชำระหนี้ให้จำเลยแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับคำสั่งศาลชั้นต้นให้จำหน่ายชื่อผู้ร้องออกจากบัญชีลูกหนี้ของจำเลยเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ผู้ร้องอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงว่า ู้ร้องได้ชำระหนี้ให้จำเลยแล้วหรือไม่ แต่ปรากฏว่าจำนวนทุนทรัพย์ที่พิพาทกันไม่เกินสองพันบาทซึ่งตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 224 ประกอบด้วยพระราชบัญญัติล้มละลาย มาตรา 153 ห้ามมิให้คู่ความอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ที่ศาลอุทธรณ์รับวินิจฉัยฟ้องอุทธรณ์ของผู้ร้อง และพิพากษากลับคำสั่งศาลชั้นต้นให้ผู้ร้องชนะคดี จึงไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณาดังกล่าวพิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้บังคับคดีไปตามศาลชั้นต้น
