คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 358, 91
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่า คดีมีมูล ให้ประทับฟ้อง จำเลยให้การปฏิเสธ
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 358 การกระทำของจำเลยเป็นความผิดหลายกรรมต่างกันให้เรียงกระทงลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 แต่เมื่อพิเคราะห์ถึงทรัพย์สินที่เสียหายเพียงเล็กน้อย จำเลยกระทำไปโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ ประกอบกับจำเลยเป็นเจ้าของร่วมในนิติบุคคลอาคารชุดโจทก์ มีอาชีพและที่อยู่อาศัยเป็นหลักแหล่ง ทั้งไม่ปรากฏว่าจำเลยเคยกระทำความผิดถึงต้องโทษจำคุกมาก่อน จึงเป็นเหตุอันควรปรานี เห็นสมควรรอการกำหนดโทษที่จะลงแก่จำเลยไว้มีกำหนด 2 ปี เพื่อให้จำเลยได้รู้สึกสำนึกถึงการกระทำและกลับตนเป็นพลเมืองดีของสังคมต่อไปตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า มีปัญหาข้อกฎหมายต้องวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องหรือไม่ เห็นว่า โจทก์เป็นนิติบุคคลอาคารชุด มีนายธนอรรถเป็นผู้จัดการ นายธนอรรถจึงเป็นผู้แทนของโจทก์ตามพระราชบัญญัติอาคารชุด พ.ศ.2522 มาตรา 35 ประกอบมาตรา 36 (4) และมีอำนาจฟ้องร้องดำเนินคดีแทนนิติบุคคลอาคารชุดสุภาพงษ์เพลส เมื่อฟ้องโจทก์เป็นกรณีที่อ้างว่าจำเลยทำให้เอกสารของโจทก์ได้รับความเสียหาย ไม่ใช่เป็นการฟ้องร้องตามข้อบังคับนิติบุคคลอาคารชุดสุภาพงษ์เพลส หากแต่เป็นการฟ้องร้องดำเนินคดีแทนนิติบุคคลอาคารชุดสุภาพงษ์เพลสเกี่ยวกับความเสียหายที่เกิดขึ้นแก่นิติบุคคลอาคารชุดดังกล่าว โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องโดยไม่ต้องได้รับความเห็นชอบของที่ประชุมคณะกรรมการและ/หรือที่ประชุมใหญ่เจ้าของร่วมตามข้อบังคับนิติบุคคลอาคารชุดสุภาพงษ์เพลส ดังที่จำเลยฎีกา ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยในผล ฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้น
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
