คำฟ้องและคำให้การ
เดิม โจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์ของจำเลย
ผู้ร้องยื่นคำร้องว่าทรัพย์ที่ยึดเป็นของผู้ร้องขอให้ถอนการยึดโจทก์ให้การว่าผู้ร้องเป็นภริยาจำเลย ทรัพย์ที่ยึดเป็นของจำเลย หรือหากเป็นของผู้ร้อง ก็ตกอยู่ในภาระอันจะต้องถูกยึดมาเพื่อขายชำระหนี้เจ้าหนี้ได้ศาลชั้นต้นฟังว่า ผู้ร้องเป็นภริยาจำเลยโดยมิได้จดทะเบียนสมรสกันโดยชอบด้วยกฎหมาย ทรัพย์ที่โจทก์นำยึดเป็นของจำเลยและผู้ร้องคนละครึ่ง โจทก์มีสิทธินำยึดได้ จึงให้ยกคำร้อง คดีถึงที่สุดแล้ว เจ้าพนักงานบังคับคดีจึงขาดทรัพย์ที่ยึดและหักเงินให้ผู้ร้องครึ่งหนึ่งโจทก์ร้องคัดค้านต่อศาลศาลชั้นต้นเห็นว่าการที่เจ้าพนักงานบังคับคดีจัดสรรแบ่งเงินให้แก่ผู้ร้องนั้นชอบแล้ว
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า การที่ศาลวินิจฉัยว่าทรัพย์ที่โจทก์นำยึดเป็นของจำเลยและผู้ร้องคนละครึ่งก็เพราะได้ความว่าทรัพย์นั้นทำมาหาได้ระหว่างจำเลยกับผู้ร้องเป็นสามีภริยากันแต่มิได้จดทะเบียนสมรส จึงแสดงว่าผู้ร้องมีส่วนเป็นเจ้าของในทรัพย์ที่โจทก์นำยึดจริง แม้ผู้ร้องจะอ้างว่าทรัพย์นั้นเป็นของตนทั้งหมดโดยมิได้แสดงให้ทราบว่าเป็นภริยาจำเลยก็ตาม จะฟังว่าคำร้องเป็นเท็จมิได้และการที่ศาลเห็นสมควรจึงวินิจฉัยว่าทรัพย์ที่โจทก์นำยึดเป็นของจำเลยและผู้ร้องคนละครึ่งนั้น ก็อยู่ในอำนาจของศาลที่จะวินิจฉัยชี้ขาดได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 142(2)ศาลฎีกาจึง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
