คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า บิดาทำพินัยกรรมให้โจทก์เข้าครอบครองที่ดินพิพาทในฐานะเป็นผู้ดูแลปกครองรักษาผลประโยชน์ แทนนายเห่าเพ้ง น้องชายโจทก์ ปัจจุบันนี้นายเห่าเพ้งอยู่ประเทศจีน จึงขอให้จำเลยซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกของบิดา ส่งโฉนดและที่ดินรายพิพาท จำเลยต่อสู้คดีหลายประการ และว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเรียกโฉนดจากจำเลย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้คู่ความรับกันอยู่แล้วว่านายเห่าเพ้งได้อยู่ประเทศจีนตั้งแต่ยังเป็นเด็ก ๆ ก่อนที่บิดาโจทก์ทำพินัยกรรม และเวลานี้นายเห่าเพ้งอายุได้ ๒๒ ปีแล้ว ตาม ป.ม.แพ่ง ฯ มาตรา ๑๖๘๗ วรรค ๒ บัญญัติว่า การตั้งผู้ปกครองทรัพย์ ห้ามมิให้ตั้งขึ้นเป็นเวลาเกินกว่ากำหนดแห่งการเป็นผู้เยาว์ ฯลฯ ฉะนั้นในคดีนี้เมื่อปรากฎว่า ผู้รับมรดกตามพินัยกรรมมีอายุ ๒๒ ปี บรรลุนิติภาวะแล้ว การเป็นผู้ปกครองทรัพย์ตามพินัยกรรมก็สุดสิ้นไปตามกฎหมายที่กล่าว
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
