เนื้อความคำพิพากษา
คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นคนร้ายงัดประตูโรงโป๊ะเข้าไปลักปลาทูกังเค็มไป ๒๒ ตัว รุ่งขึ้นเจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมทั้งของกลาง ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๙๓-๒๙๔-๒๙๕-๓๒๑ ศาลอุทธรณ์ตัดสินว่าตามข้อเท็จจริงแห่งคดียังไม่พอจะลงสันนิษฐานว่าจำเลยเป็นผู้ร้ายลักปลารายนี้ และที่โจทก์อ้าง ม.๓๒๑ เป็นบทลงโทษ นั้น หาได้พรรณาข้อความมาในฟ้องว่า จำเลยทำผิดฐานรับของโจรไม่ตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๙๒ จึงลงโทษจำเลยมิได้ จึงให้ยกฟ้องโจทก์ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าตามฟ้องของโจทก์กล่าวคำพรรณามาว่าจำเลยเป็นคนร้ายลักทรัพย์ โทษฐานลักทรัพย์เป็นปฏิปักษ์กับความผิดฐานรับของโจรและที่โจทก์กล่าวในฟ้องว่า รุ่งขึ้นเจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมทั้งของกลางนั้น ไม่หมายว่าจำเลยรับของไว้จากผู้ร้ายไม่เมื่อไม่มีคำพรรณาฟ้อง แม้คำขอท้ายฟ้องจะอ้างมาตรา ๓๒๑ มาด้วยก็ลงโทษไม่ได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์
