คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยร่วมกันทำพินัยกรรมปลอม และจำเลยที่ 2, 3ร่วมกันนำพินัยกรรมที่ปลอมขึ้นไปแสดงต่อพนักงานที่ดินอำเภอเพื่อขอรับมรดก เจ้าหน้าที่ได้ประกาศการขอรับมรดก โจทก์ไปยื่นคำร้องคัดค้าน จำเลยที่ 2, 3 จึงได้ถอนคำขอรับมรดก ขอให้ลงโทษตามมาตรา 264, 265, 266, 268, 83, 84 และ 90จำเลยทั้งสามให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยที่ 1 ผิดตามมาตรา 266(2) จำเลยที่ 2, 3 ผิดฐานใช้ตามมาตรา 266จำเลยทั้งสามอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยที่ 2, 3 ผิดตามมาตรา 268 วรรคแรกจำเลยทั้งสามฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามที่จำเลยที่ 2, 3 นำพินัยกรรมปลอมไปขอรับมรดกต่อเจ้าพนักงานที่ดินอำเภอ ๆ ได้ประกาศการขอรับมรดกแล้ว โจทก์ได้ไปคัดค้าน
จำเลยจึงขอถอนคำขอรับมรดกเสียเช่นนี้ แม้โจทก์จะยังไม่ทันได้รับความเสียหายตามที่จำเลยฎีกาขึ้นมาก็ดีแต่ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 268 ได้บัญญัติว่า ผู้ใดใช้เอกสารปลอมในประการที่น่าจะเกิดความเสียหายแก่ผู้อื่นหรือประชาชน ก็เป็นความผิดแล้ว ในกรณีที่จำเลยนำพินัยกรรมปลอมไปแสดงต่อเจ้าพนักงานที่ดินอำเภอเพื่อขอรับมรดกนั้นถ้าโจทก์ไม่ทราบและไม่ได้ไปคัดค้านเสียก่อน โจทก์ก็ได้รับความเสียหายโดยไม่มีปัญหาใด ๆ ฉะนั้นจึงเห็นได้ว่าการกระทำของจำเลยเป็นเหตุที่น่าจะเกิดความเสียหายแก่โจทก์ เข้าเกณฑ์ความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 268 แล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
