คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยผิดสัญญาขอให้ชำระหนี้ และยื่นคำร้องขอให้ศาลอายัดทรัพย์ (เงิน) ของจำเลยไว้ก่อนมีคำพิพากษา ซึ่งโจทก์ขออายัดเงินจำนวนหนึ่งแล้วในสำนวนก่อน ยังคงเหลืออยู่อีกจำนวนหนึ่งศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งให้อายัดเงิน 384,000 บาท ไปยังศาลแพ่งมิให้จ่ายเงินให้จำเลยจำเลยอุทธรณ์คำสั่ง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า หนี้สินรายนี้ได้มีการคิดบัญชีกันแล้วปรากฏว่าจำเลยยังเป็นหนี้โจทก์อยู่สองแสนบาทเศษ โจทก์จึงได้ฟ้องเรียกเงินจากจำเลย ปรากฏตามคดีแพ่งดำที่ 108/2498 และทั้งโจทก์ก็ได้อายัดทรัพย์ของจำเลยที่ 2 ในคดีนั้นไว้แล้ว การที่โจทก์มาฟ้องจำเลยคดีนี้ ซึ่งตามฟ้องก็อ้างถึงหนี้สินเรื่องเดียวกันนี้เป็นอีกคดีหนึ่งและขออายัดทรัพย์ของจำเลยที่ 2 ไว้อีกเช่นนี้ ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้วเห็นว่า ไม่มีเหตุสมควรที่จะนำวิธีการชั่วคราวก่อนคำพิพากษามาใช้บังคับในคดีนี้จึง
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับให้ยกคำสั่งอายัดทรัพย์
