คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีหน้าที่เป็นผู้บังคับเรือนจำทหารบกลำปาง ได้เรียกและรับเงินจากผู้ต้องขังหลายราย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลย ๔ ปี โดยลดโทษ ๑ ใน ๓ แล้ว ศาลอาญากลางฟังว่า จำเลยเรียกและรับเงินจากพลทหารแก้วไว้เป็นของน้ำใจจริง พิพากษาแก้ให้จำคุก ๒ ปี ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๑๓๗ ที่แก้ไขแล้ว ข้อหาอื่นให้ยก
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ฎีกาของจำเลยเป็นปัญหาข้อกฎหมายข้อเดียวว่า ตามฟ้องกล่าวว่า "เมื่อวันใดไม่ปรากฎ ระหว่างเดือนกรกฎาคมกับสิงหาคม ๒๔๙๐ เวลากลางวัน จำเลยด้วยตนเองและใช้พลทหารจิ่งผู้คุมเรียกและรับเงินจากพลทหารแก้ว ๒๕ บาท" เป็นฟ้องเคลือบคลุมหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยศาลอาญากลางที่วินิจฉัยว่า ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุม เพราะโจทก์กล่าวฟ้องบอกเวลาตามที่สามารถจะบอกให้จำเลยเข้าใจได้ดีแล้ว
ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
