คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานหมิ่นประมาทตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๘๒,๒๘๔,๓๓๔(๒),๗๒ ขั้นแรกจำเลยปฏิเสธ แต่ภายหลังกลับรับสารภาพ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่า ถ้อยคำที่ด่าเป็นหมิ่นประมาณทซึ่งหน้าเท่านั้น จึงพิพากษาว่าจำเลยผิดเพียงตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๓๓๔ เท่านั้น
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๘๒ โจทก์และจำเลยฏีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า เฉพาะคำว่า " อีร้อยควย อีดอกทอง " นั้นเป็นเพียงคำด่ากันด้วยถ้อยคำหยาบคาย มิใช่เป็นการใส่ความ คำด่าเช่นนี้เป็นความผิดฐานหมิ่นประมาทซึ่งหน้ำ ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๓๓๕ แต่ถ้อยคำที่จำเลยกล่าวว่าต่อจากนั้นว่า "มันเย็ดกันทั่วเมือง ใครๆเขาก็รู้กันทั้งนั้น เย็ดกันรอบบ้าน เย็ดกับยี่เก ฯลฯ" เหล่านี้มีใช่คำด่ากันด้วยถ้อยคำหยาบคายธรรมดา แต่เป็นถ้อยคำที่จำเลยกล่าวยืนยันให้เห็นว่า น.ส. อารมณ์ลาภเป็นหญิงไม่ดี เที่ยวร่วมประเวณีกับคนทั่วไป โดยไม่เลือกสถานที่ ถ้อยคำดับนี้ทำให้ น.ส อารมณ์ลาภเสื่อมเสียชื่อเสียง และอาจทำให้คนอื่นดูหมิ่นเกลียดชังได้ จึงเป็นการหมิ่นประมาทใส่ความตามมาตรา ๒๘๒ มิใช่เรื่องหมิ่นประมาทซึ่งหน้า
ส่วนในปัญหา ว่าจะลงโทษจำเลยตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๘๔ ได้หรือไม่นั้น ศาลฏีกาได้วินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่แล้ว เห็นว่า คดีนี้ในชั้นต้นจำเลยปฏิเสธว่ามิได้ทำผิด จนเมื่อศาลสืบพยานไปสิ้นแล้ว จำเลยจึงกลับรับสารภาพว่าได้ทำผิดตามฟ้อง ศาลสอบถามถึงเรื่องที่โจทก์ ขอให้พิสูจน์ความจริง จำเลยก็แถลงว่าไม่สามารถจะพิสูจน์ได้ คดีจึงเข้าลักษณะที่ว่าศาลได้บังคับให้จำเลยพิสูจน์ความจริง แต่จำเลยพิสูจน์ให้เห็นจริงมิได้ ดั่งที่บัญญัตืไว้ในมาตรา ๒๘๔ แล้ว คดีจึงลงโทษจำเลยตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๘๔ ได้ ในข้อเพิ่มโทษจำเลยตามมาตรา ๗๒ นั้นโจทก์ได้ขอมาก ทั้งจำเลยก็รับสารภาพ แต่หากศาลชั้นต้นชี้ขาดว่าจำเลยผิดตามมาตรา ๓๓๙ อันเป็นความผิดฐานลหุโทษ ซึ่งจะเพิ่มโทษไม่ได้
ศาลชั้นต้นจึงไม่ได้กล่าวถึงการเพิ่มโทษด้วย ในชั้นอุทธรณ์ก็มีข้อโต้เถียงกันว่า ความผิดของจำเลยจะเป็นความผิดตามาตรา ๓๓๙ หรือเมตตรา ๒๘๒ ในเรื่องเพิ่มโทษหรือไม่ ไม่โต้เถียงกันแล้ว ฉะนั้นเมื่อศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยผิดฐานหมิ่นประมาทตามมาตรา ๒๘๒ ซึ่งอาจเพิ่มโทษตามมาตรา ๗๒ ได้แล้ว ก็ต้องเพิ่ม โทษจำเลยตามฟ้องด้วย จะถือว่าฟ้องอุทธรณ์ของโจทก์ก็ไม่ได้ขอให้เพิ่มโทษไมได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาแก้ว่า จำเลยผิดตามมาตรา ๒๘๔ ให้จำคุกจำเลย ๓ เดือน ปรับ ๔๐๐ บาท เพิ่มโทษตามมาตรน ๗๒ อีก ๑ ใน ๓ แต่ควรลดโทษเพราะรับสารภาพเสีย ๑ ใน ๓ โทษเพิ่มโทษลดเท่ากัน หักกลบลบกันไป และให้รอการลงอาญาโทษจำคุกไว้ภายในกำหนด ๓ ปี ฯลฯ
