คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยมีน้ำสุราไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายเป็นจำนวน ๓๖ ขวด มีน้ำสุรา ๒๒ ลิตร ๕๐ เซ็นติลิตร ซึ่งจำเลยได้ขนมาจากจังหวัดอื่นเข้ามายังจังหวัดฉะเชิงเทรา โดยจำเลยแสดงให้เข้าใจชัดไม่ได้ว่า ได้ซื้อมาจากผู้ที่ควรขาย และไม่มีหนังสือเป็นพะยาน ขอให้ลงโทษ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นปรับจำเลย ๒๐๐ บาท ตาม พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ. ๑๒๔๘ มาตรา ๑๑, ๑๒.
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา,
ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยได้รับอนุญาตให้ขายสุราที่ผลิตขึ้นในจังหวัดฉะเชิงเทรา วันเกิดเหตุจำเลยยกไม้ลัง ซึ่งวางอยู่บทบาทวิถีจะเอาเข้าร้านจำเลย แต่ปรากฏว่าเป็นเหล้าผลิตจากที่อื่น ไม่ใช่ผลิตขึ้นที่จังหวัดฉะเชิงเทรา
ศาลฎีกาเห็นว่าการที่จำเลยจำเลยยกลังสุรา เพื่อจะเอาเข้าร้านนั้น ไม่ใช่เป็นการขนสุราจากตำบลหนึ่งถึงอีกตำบลหนึ่งหรือจากจังหวัดหนึ่งถึงอีกจังหวัดหนึ่ง ฉะนั้นจำเลยจึงไม่มีความผิดฐานขนสุราโดยไม่ได้รับอนุญาต
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
