Loading...
กฎหมาย กฎหมาย
Secondary Logo Secondary Logo
กฎหมาย กฎหมาย
กฎหมาย กฎหมาย
หน้าแรก
Secondary Logo Secondary Logo
ลืมรหัสผ่าน?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1458/2497

พ.ศ. 2497 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

ฟ้องว่าจำเลยประมาทบรรจุกระสุนปืนในปืนลูกซองพกแล้วเอาเสื่อห่อปืนและใช้แขนหอบเสื่อนั้นแขนเดียว เป็นเหตุให้ปืนหล่นถูกพื้นแล้วลั่นถูกคนตาย แม้จำเลยรับสารภาพตามฟ้องและโจทก์ไม่สืบ ดังนี้ก็ลงโทษจำเลยฐานทำให้คนตายโดยประมาทไม่ได้ เพราะการเอาปืนที่บรรจุกระสุนห่อเสื่อไปนั้นไม่เป็นการผิดวิสัยของปกติชนโดยปกติปืนหล่นไปถูกพื้นมิใช่ว่าจะลั่นออก จึงเป็นการบังเอิญ ไม่ใช่จำเลยประมาท

บทกฎหมายที่ศาลวินิจฉัยในคดีนี้

กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 43 กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 252

คำฟ้องและคำให้การ

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกระทำผิดหลายกระทง คือก. จำเลยกระทำการโดยประมาทคือบรรจุลูกกระสุนปืนไว้ในปืนลูกซองพกแล้วเอาเสื่อห่อปืนนั้นแล้วใช้แขนหอบเสื่อนั้นแขนเดียวอีกมือหนึ่งถือไฟฉายเป็นเหตุให้ปืนที่จำเลยหอบมานั้นหล่นลงถูกพื้นแล้วลั่นถูกนายวันดีถึงแก่ความตายข. จำเลยนำความที่รู้ว่าเท็จเกี่ยวกับการกระทำผิดทางอาญาไปแจ้งต่อนายหยดผู้ใหญ่บ้านว่านายวันดีถูกคนร้ายลอบยิงตายขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 252, 118, 71ฯจำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้องโจทก์ทุกประการศาลชั้นต้นเห็นว่าคำบรรยายฟ้องของโจทก์ยังไม่เป็นความประมาทพิพากษายกฟ้องโจทก์เฉพาะข้อหาทำให้คนตายโดยประมาท คงลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 118 ให้จำคุก 2 เดือนลดตามมาตรา 59 เหลือ 1 เดือน ของกลางไม่ปรากฏว่าเป็นของผิดกฎหมาย คืนเจ้าของไปโจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยประมาทศาลอุทธรณ์เห็นว่าตามบรรยายฟ้องของโจทก์นั้นไม่เห็นว่าจำเลยประมาทอย่างใด

ผลคำพิพากษา

พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าการที่จำเลยเอาปืนที่บรรจุกระสุนห่อด้วยเสื่อแล้วหอบไปนั้นไม่เป็นการผิดวิสัยของปกติชนจะพึงกระทำ และการที่ปืนตกลงไปโดยปกติก็มิใช่ว่าจะลั่นออก จึงเป็นการบังเอิญ ไม่ใช่เพราะจำเลยประมาทพิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา
ประศาสน์วินิจฉัย · มนูภันย์วิมลสาร · นาถปริญญา
แหล่งที่มา
กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก
สืบค้นที่ศาลฎีกา
มีเรื่องคล้ายคดีนี้?
เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

คำพิพากษาที่วินิจฉัยบทกฎหมายเดียวกัน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1011/2503

เมื่อจำเลยขับขี่รถจักรยานยนต์เข้าชนรถ 3 ล้อ โดยประมาทแล้ว ผู้ตายซึ่งโดยสารมาในรถ 3 ล้อ ก็ตกกระเด็นลงไปล้มนอนอยู่ที่ทางรถราง พอดีกับรถรางแล่นมาถึงแล้วทับครูดไปในระยะ 1 วา รถรางจึงสามารถหยุดนิ่งได้ ทำให…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1661/2499

ในคดีที่โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานขับรถชนคนตายโดยประมาทนั้น แม้คดีจะได้ความว่าจำเลยขับขี่รถยนต์โดยไม่มีใบอนุญาตให้ขับขี่ได้ ซึ่งตาม ก.ม.อาญา ม.43 ถือว่าผู้ฝ่าฝืน ก.ม.เช่นนี้กระทำการโดยประมาทก็ตาม แต่…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1988/2497

เมื่อมีรถจอดนิ่งอยู่กับที่แม้ตรงนั้นเป็นทางเลี้ยวโค้ง จำเลยซึ่งขับรถแล่นมาตามทางที่รถจอดอยู่ก็ชอบที่จะหลีกแซงขึ้นหน้าได้ไม่ผิดตาม พ.ร.บ.จราจรทางบก ม.11 แต่ต้องมีหน้าที่ระวังเป็นพิเศษเมื่อปรากฎว่าตรงนั…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 777/2505

ก.การที่จำเลยโดดลงจากเรือนพูดว่า แน่รืแล้วต่างก็เข้าต่อสู้กับผู้ตาย ภายหลังที่ผู้ตายร้องท้าจำเลยนั้น เป็นการสมัครใจเข้าต่อสู้ มิใช่เป็นการป้องกันตัว ข.การที่จำเลยใช้มีดดาบยาว 1 แขน กระโดดลงจากเรือนไปต…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 873/2504

การฟ้องความผิดฐานรับของโจรตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 357 ไม่จำต้องบรรยายว่า รับไว้โดยรู้อยู่ว่าเป็นของร้ายอย่างในกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 321 ฉะนั้น เมื่อโจทก์บรรยายเพียงว่าจำเลยบังอาจรับทรัพย์ของผู้เสีย…

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา

ติดต่อเรา
เลือกช่องทางที่ต้องการ

ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้