คำฟ้องและคำให้การ
เรื่อง ขับไล่และเรียกค่าเสียหาย
โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยจากบ้านโจทก์ที่จำเลยเช่า และเรียกค่าเช่าที่ค้างชำระ ๓๐๔๐ บาทกับดอกเบี้ย จำเลยได้รับความคุ้มครองตามพ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่า จำเลยค้างชำระค่าเช่าติด ๆ กันเกินกว่า ๒ คราว พิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวาร จำเลยฏีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาเมื่อวันที่ ๑๔ มกราคม ๒๕๐๐ ศาลฏีกาเห็นว่า ฏีกาจำเลยเถียงว่าจำเลยมิได้ผิดนัดชำระค่าเช่าซึ่งเป็นการเถียงในปัญหาข้อเท็จจริง คดีมีทุนทรัพย์ไม่เกิน ๕,๐๐๐ บาท ฏีกาข้อเท็จจริงไม่ได้ตาม พ.ร.บ. แก้ไขเพิ่มเติม ป.วิ.แพ่ง (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๔๙๙ มาตรา ๒๕ ส่วนที่จำเลยเถียงว่า การบอกกล่าวให้จำเลยชำระค่าเช่าต้องบอกกล่าวให้จำเลยทราบถึง ๒ ครั้งจึงจะถือว่าผิดนัดได้นั้น เป็นการเถียงฝืนกฏหมายเพราะไม่มีบทกฏหมายใดบัญญัติให้ต้องบอกกล่าวถึง ๒ ครั้ง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
