คำฟ้องและคำให้การ
คดีมีปัญหาเฉพาะจำเลยที่ ๑
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ ๑ ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๗๖ และ ๒๔๓ แต่ให้วางโทษบทหนักคือมาตรา ๒๔๓ จำคุกมีกำหนด ๓ ปีกะทงหนึ่ง และผิดตามมาตรา ๒๙๙ อีกกะทงหนึ่ง ให้จำคุก ๒ กะทง รวมโทษจำคุก ๖ ปี
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าความผิดของจำเลยแต่ละกะทงจำคุกไม่เกิน ๕ ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น จำเลยจึงฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๒๑๘ ตามแบบอย่างฎีกาที่ ๘๔๒/๒๔๘๒ จึงให้ยกฎีกาจำเลยเสีย
