คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องเรียกค่าเสียหาย ๓๖๖๕ บาทจากจำเลยฐานผิดสัญญาเช่า ศาลแพ่งพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ทั้งหมดเป็นเงิน ๗๖๕ บาท
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ ๑๐๐ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยจากวันฟ้องจนกว่าจะใช้เสร็จ
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลอุทธรณ์แก้คำพิพากษาแพ่งมาก โจทก์ย่อมฎีกาได้ทั้งข้อกฎหมายและข้อเท็จจริง แต่ฎีกาของโจทก์อธิบายแต่ในเรื่องโจทก์มีสิทธิ์ฎีกาได้ ส่วนที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาไม่ชอบด้วยข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายประการใด โจทก์มิได้ยกขึ้นกล่าวอ้างไว้ในฎีกา ฎีกาโจทก์จึงไม่ชอบด้วยประมวลวิธีพิจารณาแพ่ง ม.๒๔๙ ศาลฎีการับพิจารณาไม่ได้ จึงให้ยกฎีกาโจทก์เสีย