คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายฐานละเมิดแก่โจทก์ 28,003บาท กับดอกเบี้ย
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้จำนวนเงินเป็น 10,394 บาท
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "คดีมีปัญหาว่าตามคำฟ้องจะบังคับให้จำเลยใช้ค่าเสียหายเกี่ยวกับค่าน้ำประปาของโจทก์ที่สูยเสียไปเพราะการละเมิดได้หรือไม่ ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้ว ฟ้องโจทก์ที่ขอให้จำเลยใช้ค่าเสียหายมีข้อความว่า ลูกจ้างจำเลยใช้ค้อนปอนด์ทุบขอบถนนคอนกรีต (รางระบายน้ำเดิม) ทลายลงทับเส้นท่อประปาของโจทก์ทรุดลงและชำรุดเสียหาย โจทก์รีบเข้าซ่อมแซมเพื่อบรรเทาความเสียหายที่จะเกิดขึ้นอีก ต้องเสียค่าใช้จ่ายในการซ่อมแซมคิดเป็นเงิน 26,985 บาท จำเลยซึ่งเป็นนายจ้างต้องรับผิดใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ ข้อความดังกล่าวเป็นกรณีที่โจทก์เรียกร้องให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย 26,985 บาท ซึ่งโจทก์ใช้จ่ายซ่อมแซมท่อประปาของโจทก์ที่ทรุดลงและแตกเสียหายแก่โจทก์เท่านั้นไม่ได้ขอให้จำเลยใช้ค่าเสียหายเนื่องจากน้ำประปาของโจทก์ที่สูญเสียไปด้วยเมื่อคำฟ้องโจทก์ไม่ได้ขอให้จำเลยใช้ค่าเสียหายเกี่ยวกับน้ำประปาของโจทก์ที่สูญเสียไป จึงพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายเกี่ยวกับน้ำประปาโจทก์ที่สูญเสียไปไม่ได้ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 142 วรรคแรก
ที่โจทก์ฎีกาว่า คำฟ้องโจทก์บรรยายถึงความเสียหายที่จำเลยทำท่อประปาแตกน้ำประปาไหลท่วมถนนบริเวณนั้น ทำให้ไม่มีน้ำใช้เป็นคำฟ้องที่บรรยายถึงความเสียหายไว้แล้วนั้น คำฟ้องโจทก์ไม่ได้ระบุข้อความดังกล่าวไว้แต่ประการใด"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
