Loading...
กฎหมาย กฎหมาย
Secondary Logo Secondary Logo
กฎหมาย กฎหมาย
กฎหมาย กฎหมาย
หน้าแรก
ปรึกษาทนายความที่ออนไลน์ตอนนี้ ทนายความทั้งหมด
คดีแพ่ง ธุรกิจ และทรัพย์สิน คดีแพ่งทั่วไปและสัญญา หนี้สิน บัตรเครดิต และบังคับคดี คดีที่ดินและอสังหาริมทรัพย์ คดีละเมิดและเรียกค่าเสียหาย คดีหุ้นส่วนและบริษัท คดีธุรกิจและการค้า คดีลิขสิทธิ์และเครื่องหมายการค้า คดีล้มละลายและฟื้นฟูกิจการ คดีคุ้มครองผู้บริโภค คดีอาญา ทุจริต และฟอกเงิน คดีอาญาทั่วไป คดีอาญาทุจริตและประพฤติมิชอบ คดี ป.ป.ช. และ ป.ป.ท. คดีผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง คดีฟอกเงินและยึดทรัพย์ คดียาเสพติด คดีเด็กและเยาวชน คดีครอบครัวและมรดก คดีหย่า อำนาจปกครองบุตร (คนไทย) คดีหย่า อำนาจปกครองบุตร (คู่สมรสต่างประเทศ) คดีมรดก พินัยกรรม และทรัพย์สิน คดีครอบครัวและมรดก (ทั่วไป) คดีไซเบอร์และออนไลน์ คดีฉ้อโกงออนไลน์และหลอกโอนเงิน คดีหมิ่นประมาทออนไลน์และโซเชียล คดี พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์และอาชญากรรมไซเบอร์ คดีออนไลน์และเทคโนโลยี (ทั่วไป) คดีแรงงาน จราจร และปกครอง คดีแรงงานและการเลิกจ้าง คดีจราจรและอุบัติเหตุรถชน คดีปกครอง วินัยข้าราชการและรัฐวิสาหกิจ คดีเฉพาะทางและระหว่างประเทศ คดีทางการแพทย์และสาธารณสุข คดีบัญชีและภาษีอากร คดีขนส่งทางทะเลและการค้าระหว่างประเทศ คดีประกันภัยและสินไหมทดแทน คดีคนต่างด้าว วีซ่า และใบอนุญาตทำงาน
ให้แพลตฟอร์มเลือกทนายให้ สมัครเป็นทนายความ
Secondary Logo Secondary Logo
ลืมรหัสผ่าน?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1568/2526

พ.ศ. 2526 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

พระราชกำหนดพิกัดอัตราศุลกากร พ.ศ.2503 ภาค 2 หมวด 10 ตอนที่48 ว่าด้วยกระดาษและกระดาษแข็ง ของที่ทำด้วยเยื่อกระดาษทำด้วยกระดาษหรือกระดาษแข็ง ได้มีหมายเหตุไว้ในข้อ 1(จ)ใจความว่าตอนนี้ไม่คลุมถึงของที่ทำด้วยวัตถุจำพวกพลาสติกหรือไฟเบอร์แข็ง ตามพิกัดอัตราประเภทที่ 39.07 เมื่อปรากฏว่าสินค้ารายพิพาทมีส่วนประกอบของพลาสติกเกินกว่าร้อยละ 50การที่จำเลยจัดให้สินค้ารายพิพาทของโจทก์อยู่ในพิกัดอัตราอากรขาเข้าประเภทที่ 39.07 จึงเป็นไปตามหลักเกณฑ์การตีความพิกัดอัตราศุลกากรสำหรับของที่ประกอบด้วยวัตถุหรือสารตั้งแต่สองชนิดขึ้นไปตามพระราชกำหนดพิกัดอัตราศุลกากรพ.ศ.2503 ภาค 1 ข้อ 2 วรรคท้าย ประกอบด้วยข้อ 3(ข) สินค้ารายพิพาทจึงเป็นสินค้าประเภทแผ่นพลาสติก อันจะต้องเสียอากรขาเข้าในพิกัดอัตราประเภทที่ 39.07 อัตราร้อยละ 60 มิใช่กระดาษแข็งสำหรับใช้ในการก่อสร้าง ตามพิกัดอัตราอากรขาเข้าประเภทที่ 48.09

คำฟ้องและคำให้การ

โจทก์ฟ้องว่า เดิมโจทก์สั่งสินค้าจำพวกกระดาษอัดให้ติดกันด้วยซินเทติคเรซิน อาบหน้าด้วยพลาสติกจากต่างประเทศเข้ามาจำหน่าย ซึ่งโจทก์เสียอากรขาเข้า ภาษีการค้า และภาษีบำรุงเทศบาลตามพิกัดอัตราอากรขาเข้าประเภทที่ 48.09 อัตราร้อยละ 30 ของราคาสินค้าประเทศต้นทางมาโดยตลอด ครั้นระหว่างปี พ.ศ. 2516 ถึง พ.ศ. 2518 โจทก์ได้สั่งสินค้าดังกล่าวเข้ามาในราชอาณาจักรตามใบขนสินค้าขาเข้า และแบบแสดงรายการการค้ารวม 18 ฉบับ โดยโจทก์ได้สำแดงรายการสินค้า และเสียอากรขาเข้า ภาษีการค้าและภาษีบำรุงเทศบาลตามพิกัดอัตราอากรขาเข้าประเภทและอัตราดังเช่นที่เคยปฏิบัติ แต่จำเลยสั่งให้โจทก์นำเงินหรือหลักทรัพย์วางประกันการชำระภาษีอากรเพิ่มตามพิกัดอัตราอากรขาเข้า

ประเภทที่ 39.07 อัตราร้อยละ 60 ของราคาสินค้าประเทศต้นทาง โจทก์ได้วางประกันแล้ว ต่อมาเจ้าพนักงานประเมินของจำเลยได้ทำการประเมินเรียกเก็บอากรขาเข้าภาษีการค้า ภาษีบำรุงเทศบาล เพิ่มขึ้น รวมเป็นเงินทั้งสิ้น 2,437,196.85 บาท โดยจำเลยได้ประเมินเรียกเก็บภาษีตามพิกัดอัตราอากรขาเข้าประเภทที่ 39.07 อัตราร้อยละ 60 ของราคาสินค้าประเทศต้นทางซึ่งไม่ถูกต้อง เพราะสินค้าดังกล่าวจะต้องเสียภาษีตามพิกัดอัตราอากรขาเข้าประเภทที่ 48.09 อัตราร้อยละ 30 ของราคาสินค้าประเทศต้นทางดังที่เคยใช้อยู่ตลอดมา ทั้งเจ้าพนักงานชันสูตรของจำเลยก็เคยยืนยันถึงการสำแดงรายการสินค้า การชำระอากรขาเข้า ภาษีการค้า และภาษีบำรุงเทศบาลของสินค้าประเภท และชนิดเดียวกันกับสินค้ารายดังกล่าวนี้ว่าเป็นไปโดยถูกต้อง

ขอให้บังคับให้จำเลยคืนเงินที่จำเลยเรียกเก็บโดยมิชอบจำนวน 2,437,196.85 บาท พร้อมดอกเบี้ยจำเลยให้การว่า โจทก์จะเคยสั่งสินค้ากระดาษอัดให้ติดกันด้วยซินเทติคเรซินจากต่างประเทศโดยเสียอากรขาเข้า ภาษีการค้า ภาษีบำรุงเทศบาล ตามพิกัดอัตราอากรขาเข้าประเภทที่ 48.09 หรือไม่ ไม่ทราบและไม่รับรอง และหากเป็นจริงก็เกิดจากการประเมินอากรที่ผิดพลาดของเจ้าพนักงานจำเลย การที่เจ้าพนักงานของจำเลยประเมินให้โจทก์เสียอากรตามพิกัดอัตราอากรขาเข้าและภาษีการค้ารวม 18 ฉบับ เป็นการถูกต้องชอบด้วยกฎหมายและระเบียบแบบแผนที่ทางราชการวางไว้แล้ว โจทก์เคยนำเข้าสินค้าชนิดนี้จำเลยก็ถือปฏิบัติเก็บภาษีในพิกัดและอัตราดังกล่าว อธิบดีกรมศุลกากรเคยตีความและออกประกาศแจ้งอัตราอากรว่า ของที่ประกอบหรือผสมขึ้นด้วยวัตถุตามที่ระบุไว้ในพิกัดอัตราอากรขาเข้า

ตอนที่ 39 กับวัตถุประเภทกระดาษ เยื่อกระดาษ เยื่อไม้ และใยพืชต่าง ๆ ให้เห็นโดยชัดแจ้ง ให้จัดเข้าพิกัดอัตราอากรขาเข้า ภาค 2 ตอนที่ 39 ตามประเภทต่าง ๆ ที่ว่าด้วยชนิดของวัตถุและลักษณะของของนั้น สินค้าที่โจทก์สั่งเข้ามาเป็นจำพวกพลาสติกที่ได้จากกรรมวิธีทางเคมี โดยทำด้วยเยื่อกระดาษอัดด้วยเมลามีน และเฟโนลิคเรซิน ทำให้สภาพของของแข็งแกร่งมาก ไม่ปรากฏสภาพเดิมของกระดาษ ต้องจัดเข้าพิกัดอัตราอากรขาเข้า ประเภทที่ 39.07 อัตราร้อยละ 60 โจทก์มิได้อุทธรณ์การประเมินตามพระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. 2469 และไม่อุทธรณ์คัดค้านการประเมินตามประมวลรัษฎากร ไม่มีสิทธินำคดีมาฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าสินค้ารายพิพาทมีชื่อเรียกเป็นภาษาอังกฤษว่าพลาสติก

ลามิเนต เดคคอเรตีฟ ชีท ก่อนโจทก์นำสินค้ารายพิพาทเข้ามา จำเลยได้ประกาศให้สินค้าที่มีลักษณะเป็นแผ่นพลาสติก ซึ่งเรียกเป็นภาษาอังกฤษว่า พลาสติก ลามิเนต เดคคอเรตีฟ ชีท อยู่ในพิกัดอัตราอากรขาเข้าประเภทที่ 39.07 และเมื่อปรากฏว่าสินค้ารายพิพาทมีส่วนประกอบของพลาสติกเกินกว่าร้อยละ 50สินค้าดังกล่าวจึงไม่ใช่กระดาษแต่เป็นพลาสติก แล้ววินิจฉัยข้อกฎหมายว่า การที่จำเลยจัดให้สินค้ารายพิพาทของโจทก์อยู่ในพิกัดอัตราอากรขาเข้าประเภทที่ 39.07 เป็นไปตามหลักเกณฑ์การตีความพิกัดอัตราศุลกากรสำหรับของที่ประกอบด้วยวัตถุหรือสารตั้งแต่หนึ่งชนิดขึ้นไปตามพระราชกำหนดพิกัดอัตราศุลกากร พ.ศ. 2503 ภาค 1 ข้อ 2 วรรคท้าย ประกอบด้วย ข้อ 3(ข) และตามพระราชกำหนดพิกัดอัตราศุลกากร

พ.ศ. 2503 ภาค 2 หมวด 10 ตอนที่ 48 ว่าด้วยกระดาษและกระดาษแข็ง ของที่ทำด้วยเยื่อกระดาษ ทำด้วยกระดาษหรือกระดาษแข็ง ได้มีหมายเหตุไว้ใน ข้อ 1(จ) ใจความว่า ตอนนี้ไม่คลุมถึงของที่ทำด้วยวัตถุจำพวกพลาสติกหรือไฟเบอร์แข็งตามพิกัดอัตราประเภทที่ 39.07 สินค้ารายพิพาทของโจทก์จึงเป็นสินค้าประเภทแผ่นพลาสติกอันจะต้องเสียอากรขาเข้าในพิกัดประเภทที่ 39.07 อัตราร้อยละ 60 หาใช่เป็นกระดาษแข็งสำหรับใช้ในการก่อสร้างตามพิกัดอัตราอากรขาเข้าประเภทที่ 48.09 การที่จำเลยอ้างถึงคำวินิจฉัยพิกัดอัตราที่ 238/2518 ซึ่งประกาศใช้เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม 2518 ภายหลังการนำเข้าซึ่งสินค้ารายพิพาทของโจทก์ แม้การอ้างดังกล่าวจะเป็นการไม่ถูกต้องเพราะประกาศดังกล่าว ประกาศใช้ภายหลังการนำเข้าซึ่งสินค้ารายพิพาทของโจทก์ก็ไม่ทำให้การประเมินโดยถูกต้องมาแล้วกลายเป็นไม่ถูกต้องพิพากษายืน

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา
กิติ บูรพรรณ์ · ประสม ศรีเจริญ · ธรรมสถิตย์ ธีรกุล
แหล่งที่มา
กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก
สืบค้นที่ศาลฎีกา
มีเรื่องคล้ายคดีนี้?
เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา

ติดต่อเรา
เลือกช่องทางที่ต้องการ

ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้