คำฟ้องและคำให้การ
คดีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินแก่โจทก์ตามสัญญาประนีประนอมยอมความ จำเลยไม่ชำระ โจทก์จึงนำยึดที่ดินและสิ่งปลูกสร้างของจำเลยออกขายทอดตลาด และศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ขายแก่นายบุญปลูก คงเสถียรผู้ประมูลในราคา 256,100 บาทซึ่งเป็นราคาสูงสุด แต่นายบุญปลูกมิได้ชำระเงินค่าทรัพย์สินที่ซื้อ โจทก์จึงยื่นคำร้องขอให้ขายทอดตลาดทรัพย์สินนั้นใหม่ เจ้าพนักงานบังคับคดีจึงประกาศขายใหม่
จำเลยยื่นคำร้องขอให้งดการขายอ้างว่าทรัพย์สินที่ขายเป็นของนายบุญปลูกแล้ว
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่านายบุญปลูกไม่ได้วางเงินค่าซื้อทรัพย์ ไม่มีเหตุที่จะงดการขายทอดตลาด ให้ยกคำร้องจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่นายบุญปลูกซื้อทรัพย์สินจากการขายทอดตลาดได้นั้น เงื่อนไขในการขายทอดตลาดมีอยู่ว่า ผู้ซื้อจะต้องชำระเงินทันที แต่ถ้าทรัพย์สินนั้นเป็นที่ดินหรือทรัพย์อย่างอื่นซึ่งมีราคาตั้งแต่ 10,000 บาทขึ้นไป เจ้าพนักงานบังคับคดีอาจให้ผู้ซื้อวางเงินก่อนไม่น้อยกว่าร้อยละ 25 ของราคาซื้อ และทำสัญญาใช้เงินที่ค้างชำระกับค่าใช้จ่ายในการเก็บรักษาทรัพย์สินนั้นถ้าหากมี ภายในเวลาไม่เกิน 15 วันก็ได้ แต่ตามหลักฐานในสำนวนปรากฏว่า เมื่อนายบุญปลูกประมูลซื้อทรัพย์สินได้แล้วมิได้ติดต่อขอชำระเงินแต่ประการใด
เมื่อเจ้าพนักงานบังคับคดีมีหนังสือลงทะเบียนติดต่อไปก็ไม่มีบ้านเลขที่ตามที่แจ้งไว้ หลังจากนั้นอีก 1 ปีเศษ นายบุญปลูกก็มิได้ติดต่อกับเจ้าพนักงานบังคับคดีแต่อย่างใด พฤติการณ์ของนายบุญปลูกเป็นการละเลยไม่ใช้ราคาทรัพย์สินที่ตนประมูล การให้ขายทอดตลาดทรัพย์สินนั้นใหม่จึงชอบด้วยประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 516พิพากษายืน
