เนื้อความคำพิพากษา
ได้ความว่าเดิมนางเงียบจำเลยเป็นภรรยา อ. ๆ ไปต้องโทษ อยู่ทางนี้โจทก์กับนางเงียบทำชู้กันจนเกิดบุตร์ ๒ คน ครั้น อ.พ้นโทษจึงฟ้องโจทก์ฐานชายชู้ โจทก์กับ อ.ได้ทำยอมกันโดยโจทก์ย่อมเสียค่าปรับให้ อ.๘๐ บาท พอทำยอมแล้วได้ ๓-๔ วัน นางเงียบก็กลับไปอยู่กับ อ.ฉันสามีภรรยาตามเดิม ต่อมาโจทก์ใช้ปืนลอบยิง อ.กับ นางเงียบ โจทก์จึงต้องโทษฐานพยายามฆ่าคนมีกำหนด ๑๐ ปีระหว่างนี้นางเงียบไปรับจ้างนายทับจำเลยทำนา โจทก์จึงฟ้องนายทับกับนางเงียบเป็นจำเลยบ้างหาว่าทำชู้กัน โดยถือว่านางเงียบเป็นภรรยาโจทก์โดยชอบด้วยกฎหมาย ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่าโจทก์กับนางเงียบไม่เป็นสามีภรรยากันโดยชอบด้วยกฎหมาย แม้จะมีบุตร์ด้วยกันถึง ๒ คนก็ดี
โจทก์ก็อยู่ในฐานะชู้นั่นเองเพราะว่านางเงียบยังคงเป็นภรรยา อ.อยู่ การที่โจทก์เสียค่าปรับชายชู้ให้ อ.ก็ไม่ทำให้โจทก์กลายเป็นสามีได้เลย ส่วนข้อฎีกาของโจทก์ที่ว่าเมื่อโจทก์ฟ้องเรื่องชายชู้นี้ นางเงียบได้กลับเป็นโจทก์ฟ้องโจทก์ขออย่า อันแสดงว่านางเงียบยอมรับว่าเป็นภรรยา โจทก์นั้น เห็นว่าไม่เป็นการปิดปากนายทับจำเลยที่จะเถียงว่าโจทก์กับนางเงียบมิได้เป็นสามีภรรยากันเมื่อกฎหมายไม่รับว่าเป็นสามีภรรยากันเมื่อกฎหมายไม่รับว่าเป็นสามีภรรยากันผู้ใดจะว่าอะไรก็ไม่กลับผลของกฎหมายไปได้ จึงให้ยกฎีกาโจทก์
