คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระเงินค่าไก่และอาหารไก่ที่จำเลยซื้อไปจากโจทก์รวมเป็นเงิน ๕๖๑,๗๑๖ บาท
จำเลยให้การว่าไม่เคยซื้อลูกไก่และไก่ใหญ่ไปจากโจทก์ ส่วนอาหารไก่นั้น จำเลยซื้อจากโจทก์ไป ๕ ครั้งเป็นเงินรวม ๑๔๙,๘๘๔ บาท และได้ชำระเงินให้โจทก์แล้ว โจทก์ซื้อไก่ใหญ่จากจำเลยไปจำหน่ายให้ลูกค้าของโจทก์ ๔ ครั้ง โจทก์ยังไม่ได้ชำระค่าไก่และค่าชดเชยตามที่ตกลงกันให้จำเลย จำเลยแจ้งให้โจทก์คิดหักบัญชีหนี้สินกัน โจทก์เพิกเฉยจึงไม่มีสิทธิฟ้องเรียกเงิน ๕๖๑,๗๑๖บาท จากจำเลยจนกว่าจะหักกลบลบหนี้กันแล้ว ขอให้ยกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน ๓๐๕,๗๐๗ บาท ให้แก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ย หักกลบลบหนี้ให้จำเลยไม่ได้
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้เอาหนี้จำนวน ๑๙๗,๗๓๔.๖๓ บาทที่โจทก์เป็นหนี้จำเลยมาหักหนี้ได้ ให้จำเลยชำระหนี้ ๑๐๗,๙๗๒.๓๗ บาท พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยเป็นหนี้ค่าซื้อลูกไก่และอาหารไก่จากโจทก์เป็นเงิน ๓๐๕,๗๐๗ บาท โจทก์เป็นหนี้ค่าซื้อไก่ใหญ่จากจำเลย ๑๙๗,๗๓๔.๖๓ บาท โจทก์จำเลยต่างมีความผูกพันซึ่งกันและกันโดยมีมูลหนี้อันมีวัตถุอย่างเดียวกัน และหนี้ของโจทก์จำเลยดังกล่าวก็ถึงกำหนดชำระแล้ว จึงชอบที่จะหักเงินจำนวน ๑๙๗,๗๓๔.๖๓ บาท ที่โจทก์ซื้อไก่ใหญ่ไปจากจำเลยโดยหักกลบลบหนี้กับจำนวนเงินที่จำเลยค้างค่าลูกไก่และอาหารไก่ของโจทก์จำนวน ๓๐๕,๗๐๗ บาทนั้นได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
